1. Τζ. Ντ. Βανς: «Ίσως έρχεται το τέλος του κόσμου. Ας γίνει το θέλημα του Θεού»
Vance sagt, er erledige »Gottes Werk« – und wenn das zum Ende der Zeiten führt, sei das »okay«, Der Spiegel, 3.9.2026
Ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζ. Ντ. Βανς μίλησε σε ένα podcast για τους έσχατους καιρούς και ισχυρίστηκε ότι στην στην παγκόσμια πολιτική επικρατεί «πνευματικό σκότος». Δεν θα εκπλαγεί καθόλου, είπε, αν ο Αντίχριστος βρίσκεται ήδη ανάμεσα μας. Στο podcast του [νεαρού] ευαγγελικού παρουσιαστή Bryce Crawford, ο Βανς ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος προσπαθεί να πραγματοποιήσει όσο το δυνατόν περισσότερα από το έργο του Θεού» και αμέσως μετά το έριξε στην εσχατολογία. Εάν το έργο του «οδηγεί στο τέλος των καιρών, ΟΚ», είπε ο Ρεπουμπλικάνος Αντιπρόεδρος. «Και αν μας οδηγήσει επίσης στο να χτίσουμε έναν καλύτερο κόσμο που θα ευδοκιμήσει και θα συνεχίσει να υπάρχει για πολύ μετά τον θάνατό μου, αυτό είναι υπέροχο».
Ο Βανς πρόσθεσε ότι δεν γνωρίζει αν το «τέλος των καιρών», η συντέλεια του κόσμου, έχει ήδη ξεκινήσει. Αλλά θα έρθει, είπε. Το μόνο ερώτημα είναι αν αυτό θα γίνει μετά από «χιλιάδες χρόνια» ή σε «λίγους μήνες» από τώρα.
Ο Βανς μετεστράφη το 2019 και ισχυρίζεται ότι ανήκει τώρα στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.
Ο Βανς πρόσθεσε ότι δεν γνωρίζει αν το «τέλος των καιρών», η συντέλεια του κόσμου, έχει ήδη ξεκινήσει. Αλλά θα έρθει, είπε. Το μόνο ερώτημα είναι αν αυτό θα γίνει μετά από «χιλιάδες χρόνια» ή σε «λίγους μήνες» από τώρα.
Ο Βανς μετεστράφη το 2019 και ισχυρίζεται ότι ανήκει τώρα στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.
[“Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ J.D. Vance παρίστανε κάποτε τον ευαγγελικό Hillbilly (= «καράβλαχο»), μετά έγινε αριστερός αθεϊστής, στη συνέχεια οπαδός του Νίτσε. Ο αντιφιλελεύθερος και μεταμοντέρνος «Καθολικισμός», στον οποίο τώρα ισχυρίζεται ότι πιστεύει, μπορεί να αποδειχθεί μια ακόμη παροδική μετενσάρκωση” (Alan Posener, «Der eigentümliche Katholizismus des Konvertiten J.D. Vance», Die Welt, 18.4.2025)]
Eίπε επίσης ότι δεν θα εκπλαγεί αν ο Αντίχριστος ήδη ζει ανάμεσα μας. Ανέφερε ως παράδειγμα την τεχνητή νοημοσύνη. Την χαρακτήρισε ως «κάπως σατανική»· γίνεται τέτοια, είπε, όταν οι άνθρωποι την χρησιμοποιούν, λόγου χάρη, ως σύμβουλο γάμου, αγνοώντας τον ανθρώπινο παράγοντα στην μορφοποίηση των κοινωνικών σχέσεων.
Ο Βανς μίλησε και για τις συναντήσεις του με αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων. Σε ορισμένες συζητήσεις για πολιτικά θέματα διαισθάνθηκε ένα «σκοτάδι», είπε ο Βανς. Αυτή η αίσθηση έκανε να σημάνει μέσα του «ένας πνευματικός κώδωνας κινδύνου», είπε.
Ο Βανς μίλησε και για τις συναντήσεις του με αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων. Σε ορισμένες συζητήσεις για πολιτικά θέματα διαισθάνθηκε ένα «σκοτάδι», είπε ο Βανς. Αυτή η αίσθηση έκανε να σημάνει μέσα του «ένας πνευματικός κώδωνας κινδύνου», είπε.
Στην ίδια συζήτηση όμως, ο Βανς υπερασπίστηκε και τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ενάντια στις επικρίσεις για μια εικόνα δημιουργημένη από τεχνητή νοημοσύνη, στην οποία απεικονιζόταν ο Τραμπ έτσι ώστε να μοιάζει με του Ιησού. «Ο Τραμπ δεν είχε πρόθεση να προσβάλει κανέναν», είπε ο Βανς. «Ο Πρόεδρος έχει καλή αίσθηση του χιούμορ». Ο Τραμπ διέγραψε αυτή την εικόνα, αφού δέχτηκε επικρίσεις από χριστιανικούς κύκλους.
2. Τόμας Ασσόιερ: Οι Βλάσφημοι της Ουάσινγκτον
Στην ιστορία υπάρχουν στιγμές τόσο παράδοξες, που φαίνεται να συμπυκνώνουν όλη την παραφροσύνη του σήμερα: Ένα βίντεο δείχνει την ευαγγελική πάστορα Paula White-Cain στο πασχαλινό γεύμα στον Λευκό Οίκο. Πίσω της στέκεται όρθιος λίγο πιο ψηλά ο Ντόναλντ Τραμπ, με κόκκινη γραβάτα και με ένα σεμνά μεγαλοπρεπές χαμόγελο. Με πανηγυρικό ύφος, η επικεφαλής του Γραφείου Θρησκευτικής Πίστης του Λευκού Οίκου («The White House Faith Office») παραλλήλισε τον Πρόεδρο με τον αναστημένο Ιησού Χριστό. «Κανείς δεν έχει πληρώσει τόσο βαρύ τίμημα όσο εσείς. Σας πρόδωσαν, σας συνέλαβαν και σας κατηγόρησαν ψευδώς». Και μετά είπε μια φράση την οποία όλοι φαινόταν να περίμεναν: Ό,τι αγγίζει ο Πρόεδρος με τα χέρια του, στο τέλος κερδίζεται θριαμβευτικά. «Ο Θεός έχει πάντα ένα σχέδιο». Ξέσπασαν δυνατά χειροκροτήματα, επειδή όλοι ήξεραν τι εννοούσε: Ο πόλεμος στο Ιράν δεν πάει καλά για τον Τραμπ. Οι Δαίμονες της Τεχεράνης είχαν αποκλείσει το Στενό του Ορμούζ.Αυτό το βίντεο του Πάσχα περιέχει δύο μηνύματα, ένα φανερό και ένα κρυφό. Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο Ιησούς 2.0, όχι ένας τρελός βασιλιάς, όπως ισχυρίζονται οι ασεβείς, χωρίς Θεό αντίπαλοί του. Το δεύτερο, το κρυφό μήνυμα, ήταν μια επίδειξη ψυχρής πολιτικής ισχύος: Επειδή ο Πάπας Λέων ΙΔ΄, ο πρώτος Αμερικανός πάπας στο Βατικανό, αρνείται επίμονα να προσφέρει παπική βοήθεια στον επικεφαλής της πατρίδας του, ο Λευκός Οίκος θα πάρει τώρα την υπόθεση στα χέρια του. Και ιδού, οι θρησκευτικοί φύλακες της αλήθειας κάνουν αυτό που πρέπει να κάνουν. Κλίνουν το γόνυ και αγιάζουν την προεδρική εξουσία.
Το γνωρίζουμε τώρα, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν αντέχει τον Λέοντα ΙΔ΄. Είναι «απαίσιος», ανακατεύεται διαρκώς στην πολιτική και κολακεύει τους ριζοσπαστικούς αριστερούς αντί να συγκεντρώνει την δράση του στο «να είναι ένας σπουδαίος πάπας». Επιπλέον, έγραψε ο Τραμπ σε μια γεμάτη θυμό ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Λέων θα 'πρεπε να του χρωστά ευγνωμοσύνη. «Όπως όλοι γνωρίζουν, η Εκκλησία τον τοποθέτησε εκεί μόνο και μόνο επειδή είναι Αμερικανός· πίστευαν ότι ήταν ο καλύτερος τρόπος για να χειρισθούν τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τζ. Τραμπ». «Αν δεν ήμουν στον Λευκό Οίκο, ο Λέων δεν θα ήταν στο Βατικανό».
Η επίθεση έχει μια προιστορία η οποία δεν θα είχε βγει ποτέ στο φως αν όλα είχαν συμβεί όπως τα ήθελαν οι εμπλεκόμενο. Όπως αποκάλυψε πρόσφατα ο δημοσιογράφος Ματία Φεραρέζι (Mattia Ferraresi), ήδη τον Ιανουάριο ο Τραμπ φέρεται να εξοργίστηκε τόσο πολύ από την κριτική του Πάπα προς την εξωτερική πολιτική του, ώστε η κυβέρνηση των ΗΠΑ κάλεσε για διαβούλευση τον Κριστόφ Πιερ (Christophe Pierre), τον τότε πρέσβη της Αγίας Έδρας στην Ουάσιγκτον. Ο ίδιος ο τόπος στον οποίο κλήθηκε ο πρέσβης δεν προμήνυε τίποτε καλό. Ο Πιερ δεν κλήθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών όπως συνηθίζεται, αλλά στο «Υπουργείο Πολέμου», και εκεί, η συζήτηση του με τον Έλμπριτζ Κόλμπι (Elbridge Colby), τον κορυφαίο σύμβουλο του Πιτ Χέγκσεθ, εξελίχτηκε αντίστοιχα έντονη. Στην ρητορική σύγκρουση «σώμα με σώμα», ο Κόλμπι φέρεται να εξεστόμισε μέχρι και μια απροκάλυπτη απειλή: Οι Ηνωμένες Πολιτείες «μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν» και συνεπώς είναι επιτακτική ανάγκη για το Βατικανό να ταχθεί με το μέρος του Προέδρου. Με λίγα λόγια, ο Κόλμπι, φίλος του Αντιπροέδρου Τζ. Ντ. Βανς, έδειξε στην άοπλη παπική εξουσία τα εργαλεία της δικής τους εξουσίας. Και σαν να μην έφτανε αυτός ο εκφοβισμός, ένας άλλος Αμερικανός αξιωματούχος παρών στη συνάντηση, υπενθύμισε διακριτικά στον ανπρόσωπο του Βατικανού τον ολέθριο 14ο Αιώνα: τους αιχμάλωτους Πάπες στην Αβινιόν. Ωστόσο, η Ουάσινγκτον και το Βατικανό διαψεύδουν ότι τα πράγματα διαδραματίστηκαν έτσι.
Η ιστορική αναφορά ασφαλώς ξυπνά στους Καθολικούς σκοτεινές μνήμες. «Αβινιόν» σημαίνει μάχη και σύγκρουση, τιμωρία και σχίσμα. Με λίγα λόγια, συμβολίζει εκείνη την εποχή κατά την οποία το Γαλλικό Στέμμα ήταν μεγάλο και ισχυρό και δεν ήταν πια πρόθυμο να ανέχεται την αξίωση της Εκκλησίας να ασκεί εξουσία. Συνακόλουθα, το Στέμμα άσκησε μεγάλη πίεση στον απειθή Κλήρο, και μεταξύ 1309 και 1377, επτά πάπες - όχι πάντα οικειοθελώς - μετέφεραν την έδρα τους από την Ρώμη στην Αβινιόν, δηλαδή σε απόσταση αναπνοής από τον Γάλλο βασιλιά και στην ακτίνα βολής των όπλων του. Ο Πάπας Βονιφάτιος Η΄ είχε επιμείνει στην πρωτοκαθεδρία της πνευματικής εξουσίας το 1303, και τότε ο Φίλιππος Δ΄ τον φυλάκισε. Λίγο αργότερα έγινε πάπας ο ευνοούμενος του Γάλλος επίσκοπος .
Από τότε πέρασε πολύε καιρός, αλλά για τον πρέσβη της Αγίας Έδρας ο παραλληλισμός ήταν άμεσα κατανοητός. Άν και ο Κόλμπι δεν απείλησε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ και ο «Υπουργός Πολέμου» Πιτ Χέγκσεθ με μια επιχείρηση κομάντο (α λα «Βενεζουέλα») θα αντικαθιστούσαν τον εν ενεργεία πάπα με έναν άνθρωπο του κινήματος MAGA, η προειδοποίηση ήταν σαφέστατη: Μην αισθάνεστε τόσο ασφαλείς, συμπεριφερθείτε με ταπεινοφροσύνη, προσέξτε πώς μιλάτε. Διότι, όπως ο Πρόεδρος Τραμπ μπορεί ανά πάσα στιγμή να αναστείλει τον διαχωρισμό των εξουσιών, τα checks and balances, έτσι μπορεί επίσης να ακυρώσει τον διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους και να έχει ο ίδιος λόγο στην εκλογή των επισκόπων. Η Ουάσινγκτον είναι η Αβινιόν και ο Βασιλιάς Τραμπ είναι ο Φίλιππος ο Ωραίος. Αμείλικτα ωθεί την Ρωμαϊκή Κουρία [την κεντρική διοικητική οργάνωση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στο Βατικανό] στην Βαβυλώνεια Αιχμαλωσία με την κρατική εξουσία. Ώστε στο τέλος, να πει για όλα αυτό που πρέπει να πει: Ναι και Αμήν.
Η απειλή εναντίον του Βατικανού δεν προέκυψε μέσα στον ζήλο μιας ρητορικής μάχης, αλλά ήταν μέρος ενός σεναρίου, η αδίστακτη εφαρμογή του οποίου προκάλεσε έκπληξη ακόμη και στους πιο έμπειρους παρατηρητές του Τραμπ: Οι ηγετικές προσωπικότητες του κινήματος MAGA, δηλαδή ο JD Vance και ο Pete Hegseth, αισθάνονται ότι έχουν ως καθήκον τους να πραγματοποιήσουν ένα εδώ και πολύ καιρό πολυπόθητο όνειρο της θρησκευτικής Ακροδεξιάς και να αποδυναμώσουν, ή ακόμα καλύτερα, να καταργήσουν, τον διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους. Στα μάτια τους, και στα μάτια των εμπνευστών του κινήματος MΑGΑ, οι ΗΠΑ ήταν από την ίδυση τους ένα χριστιανικό κράτος με μια ομοιογενή χριστιανική κοινωνία. Πίσω από αυτόν τον ισχυρισμό κρύβονται δύο στόχοι. Αφενός, η χριστιανική πίστη πρέπει και πάλι να διαποτίσει την κοινωνία, από την κούνια μέχρι τον τάφο, από την οικογένεια μέχρι τον αθλητικό σύλλογο και τον στρατό. Αφετέρου, και αυτό είναι το πιο κρίσιμο, η θρησκευτική ενεργητικότητα δεν πρέπει πια να εξατμίζεται στην κοινωνική αφάνεια, σε γωνιές της προσευχής στα σπίτια των μοναχικών καρδιών, σε περιθωριακές κοινότητες ή σε παρόμοιους με αιρέσεις και σέκτες κύκλους αυτοσχέδιων σωτήρων. Αντίθετα, πρέπει να αποκτήσει ένα νέο κέντρο και να ευθυγραμμιστεί με το κράτος. Η πνευματική δύναμη της θρησκείας οφείλει να προσδώσει στο κράτος απόκοσμη λαμπρότητα, ακτινοβολία και κύρος. Από αυτή την άποψη, οι παραστάσεις στον Λευκό Οίκο ταιριάζουν απόλυτα στο πρόγραμμα. Όταν η Πόλα Γουάιτ-Κέιν, η influencer του Θεού, ακουμπά το χέρι της στον ώμο του Τραμπ, διοχετεύει στο σώμα του σωτήρα εκ του ουρανού ενέργεια και ιεροποιεί τη γήινη εξουσία του. Ο Τραμπ είναι τώρα ένας Βασιλιάς Χριστός. Φέρει τον σταυρό του κόσμου και θυσιάζεται για εμάς, όπως κάποτε θυσιάστηκε ο Κύριος και Σωτήρας μας. «Το να πούμε όχι στον Πρόεδρο Τραμπ θα ήταν σαν να πούμε όχι στον Θεό».
.jpg) |
| Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος, σε ορείχαλκο, του γλύπτη Philip Jackson, φιλοτεχνημένος το 1998 στο York (Eboracum - Εβόρακον), Αγγλία, στην πόλη όπου αναγορεύτηκε αυτοκράτορας από τις λεγεώνες το έτος 306 |
Η διαστροφή του Χριστιανισμού
Ο πολιτικός πολιτισμός της Αμερικής πρέπει να έχει περάσει μια μακρά περίοδο πνευματικού ξεπεσμού· διότι, σε αντίθετη περίπτωση η παγανιστική παράσταση του Τραμπ θα προκαλούσε γενική θυμηδία και χλευασμό. Αλλά δεν προκάλεσε. Το διεγερτικό του κινήματος MAGA, την συγχώνευση πολιτικής και θρησκείας, το χρησιμοποιούν ακόμη και εκείνοι που μέχρι χθες παρίσταναν τους υπερ-ελευθεριακούς (superlibertarians). Ο θεολόγος Wolfgang Palaver επισημαίνει ότι ακόμη και ο επιχειρηματίας της τεχνολογίας Peter Thiel υποστηρίζει έναν νέο ιντεγκραλισμό [απόρριψη του διαχωρισμού Εκκλησίας και Κράτους, ώστε πολιτική εξουσία και κοσμικοί νόμοι να συμβαδίζουν με τις θρησκευτικές αρχές] και προτιμά «τον Χριστιανισμό του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου» από «τον Χριστιανισμό της Μητέρας Τερέζας». Το κωδικό όνομα «Κωνσταντίνος» είναι εύκολο να αποκρυπτογραφηθεί. Πίσω από αυτό κρύβεται η επιθυμία για μια συλλογική μετατόπιση νοοτροπιών, για έναν κοινωνικά δεσμευτικό, κρατικά επιβαλλόμενο θρησκευτικό προσανατολισμό. Σύμφωνα με τον Palaver, το νεο-ιντεγκραλιστικό όραμα του Thiel δεν είναι μόνο μια οπισθοδρόμηση από τι αποστασιοποιημένες από το κράτος μεταρρυθμίσεις της Δεύτερης Βατικανής Συνόδου του 1965 (λέξη-κλειδί η ελευθερία της θρησκευτικής πίστης), αλλά το αποκαλεί και «επικίνδυνο». Επειδή αμέσως μόλις οι Χριστιανοί έγιναν τον 4ο Αιώνα κατεστημένο, ξεκίνησε ο διωγμός των αλλόπιστων και των μειονοτήτων. Την ίδια μοίρα που είχαν υποφέρει οι ίδιοι οι Χριστιανοί, τώρα την επέβαλαν σε άλλους. Όποιος σήμερα απαιτεί τη συγχώνευση κράτους και θρησκείας, υποστηρίζει ο Palaver, αποδυναμώνει ένα ουσιώδες χαρακτηριστικό της θρησκευτικής πίστης: Τη μοναδική της δύναμη για υπέρβαση. Υπερβαίνει και σχετικοποιεί τον κόσμο, και τον βλέπει όπως αυτός είναι στην πραγματικότητα: Ως επιδεκτικό αλλαγής, τροποποιήσιμο.
Όποιος ψάχνει για το ποιοί έχουν επηρεάσει τους Thiel και Vance, πέφτει ξανά και ξανά πάνω στα ονόματα Adrian Vermeule ή Patrick Deneen. Και αυτοί πρεσβεύουν νεο-ιντεγκραλιστικές απόψεις. Και αυτοί θέλουν να εγκαθιδρύσουν ένα κράτος προσανατολισμένο σε ένα αγαθόν θρησκευτικά προσδιορισμένο. Η ιδέα ότι το κράτος πρέπει να ανοιχτεί στη θρησκεία, ή ακόμα καλύτερα, να υποταχθεί ταπεινά σε αυτήν, είναι επίσης η ευσεβής επιθυμία του Καθολικού ιερέα και μέλους μοναχικού τάγματος [των Κιστερκιανών] Edmund Waldstein, χωρίς τον οποίο, ο αμερικανικός νεο-ιντεγκραλισμός υπό την σημερινή μορφή του πιθανότατα δεν θα υπήρχε. Η διαβόητη διαδικτυακή πύλη του Waldstein, The Josias [αυτοπροσδιορίζεται ως «εγχειρίδιο Καθολικού ιντεγκραλισμού»], καταπολεμά τον φιλελεύθερο «μηδενισμό» με το επιχείρημα ότι το σύγχρονο άτομο είναι ανίκανο να αναγνωρίσει το αγαθόν και «να αποφασίσει ελεύθερα για ποιο λόγο υπάρχει στον κόσμο».
Aς το επαναλάβουμε: Μπορεί κάποιος να απαξιώνει και υποβαθμίζει την θρησκευτική Ακροδεξιά ως παραπλανημένη και περιπλανώμενη στο δρόμο προς την αποσχιστική αίρεση, ως κίνηση τυφλής αναζήτησης ενός βαθιά ανασφαλούς πολιτισμού. Όμως έτσι παραβλέπεται η επιρροή που άσκησαν οι πνευματικοί πρόδρομοί τους, λόγου χάρη στον Pete Hegseth, τον πιο επιθετικό από τους νεο-ιντεγκραλιστές. Κανένας άλλος δεν εκπροσωπεί τόσο καθαρά την καταστροφή του ηθικού πυρήνα του Χριστιανισμού, την πλαστογραφημένη επανερμηνεία του Βιβλικού μηνύματος και την μετατροπή του σε ηρωικό μιλιταρισμό, τη λατρεία της ανδρικής εξουσίας και την δοξολόγηση της βίας ως δήθεν εξαγνιστικής. Εδώ και χρόνια έχει κάνει τατουάζ στο μπροστινό μέρος του μπράτσου του την Λατινική πολεμική ιαχή [των Σταυροφόρων] Deus vult («Το θέλει ο Θεός»)· τώρα, ο πρώην παρουσιαστής του Fox News εξαπολύει μια σταυροφορία ενάντια σε ο,τιδήποτε «Woke» και «μη χριστιανικό», ενάντια στην πολιτική ορθότητα και τον κοσμικό ουμανισμό. Aπαιτεί από όλη την Αμερική να προσεύχεται γονατιστή και «στο όνομα του Ιησού Χριστού», για τη νίκη στο Ιράν: «Δεν είμαστε πια αμυνόμενοι υπερασπιστές. Είμαστε πολεμιστές, εκπαιδευμένοι να σκοτώνουμε τον εχθρό και να συντρίβουμε τη θέλησή του». Ο Hegseth παπαγαλίζει τα συνθήματα που διέδωσαν οι χριστιανοί επαναϊεροποιητές του κράτους. «Ο Πρόεδρος Τραμπ χρίστηκε από τον Ιησού για να ανάψει τo σήμα της φωτιάς στο Ιράν, να πυροδοτήσει τον Αρμαγεδδώνα και να σηματοδοτήσει την επιστροφή του Ιησού στη Γη». Καθώς γι' αυτό το σκοπό, ο Hegseth θέλει να «βρέξει θάνατο και καταστροφή από τον ουρανό», η Caroline Amlinger και ο Oliver Nachtwey μιλούν για «Αποκαλυψιακό ακτιβισμό» με σκοπό τη λύτρωση του έθνους. Σύμφωνα με τους δύο κοινωνιολόγους, ο Hegseth σκηνοθετεί τον πόλεμο «ως κοσμικό δράμα καταστροφής και εξολόθρευσης, με την προσδοκία της σωτηρίας». Ακολουθεί ένα γνωστό μοτίβο: Το σύνθημα της Φάλαγγας στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο ήταν «ζήτω ο θάνατος».
Όποιος ψάχνει για το ποιοί έχουν επηρεάσει τους Thiel και Vance, πέφτει ξανά και ξανά πάνω στα ονόματα Adrian Vermeule ή Patrick Deneen. Και αυτοί πρεσβεύουν νεο-ιντεγκραλιστικές απόψεις. Και αυτοί θέλουν να εγκαθιδρύσουν ένα κράτος προσανατολισμένο σε ένα αγαθόν θρησκευτικά προσδιορισμένο. Η ιδέα ότι το κράτος πρέπει να ανοιχτεί στη θρησκεία, ή ακόμα καλύτερα, να υποταχθεί ταπεινά σε αυτήν, είναι επίσης η ευσεβής επιθυμία του Καθολικού ιερέα και μέλους μοναχικού τάγματος [των Κιστερκιανών] Edmund Waldstein, χωρίς τον οποίο, ο αμερικανικός νεο-ιντεγκραλισμός υπό την σημερινή μορφή του πιθανότατα δεν θα υπήρχε. Η διαβόητη διαδικτυακή πύλη του Waldstein, The Josias [αυτοπροσδιορίζεται ως «εγχειρίδιο Καθολικού ιντεγκραλισμού»], καταπολεμά τον φιλελεύθερο «μηδενισμό» με το επιχείρημα ότι το σύγχρονο άτομο είναι ανίκανο να αναγνωρίσει το αγαθόν και «να αποφασίσει ελεύθερα για ποιο λόγο υπάρχει στον κόσμο».
Aς το επαναλάβουμε: Μπορεί κάποιος να απαξιώνει και υποβαθμίζει την θρησκευτική Ακροδεξιά ως παραπλανημένη και περιπλανώμενη στο δρόμο προς την αποσχιστική αίρεση, ως κίνηση τυφλής αναζήτησης ενός βαθιά ανασφαλούς πολιτισμού. Όμως έτσι παραβλέπεται η επιρροή που άσκησαν οι πνευματικοί πρόδρομοί τους, λόγου χάρη στον Pete Hegseth, τον πιο επιθετικό από τους νεο-ιντεγκραλιστές. Κανένας άλλος δεν εκπροσωπεί τόσο καθαρά την καταστροφή του ηθικού πυρήνα του Χριστιανισμού, την πλαστογραφημένη επανερμηνεία του Βιβλικού μηνύματος και την μετατροπή του σε ηρωικό μιλιταρισμό, τη λατρεία της ανδρικής εξουσίας και την δοξολόγηση της βίας ως δήθεν εξαγνιστικής. Εδώ και χρόνια έχει κάνει τατουάζ στο μπροστινό μέρος του μπράτσου του την Λατινική πολεμική ιαχή [των Σταυροφόρων] Deus vult («Το θέλει ο Θεός»)· τώρα, ο πρώην παρουσιαστής του Fox News εξαπολύει μια σταυροφορία ενάντια σε ο,τιδήποτε «Woke» και «μη χριστιανικό», ενάντια στην πολιτική ορθότητα και τον κοσμικό ουμανισμό. Aπαιτεί από όλη την Αμερική να προσεύχεται γονατιστή και «στο όνομα του Ιησού Χριστού», για τη νίκη στο Ιράν: «Δεν είμαστε πια αμυνόμενοι υπερασπιστές. Είμαστε πολεμιστές, εκπαιδευμένοι να σκοτώνουμε τον εχθρό και να συντρίβουμε τη θέλησή του». Ο Hegseth παπαγαλίζει τα συνθήματα που διέδωσαν οι χριστιανοί επαναϊεροποιητές του κράτους. «Ο Πρόεδρος Τραμπ χρίστηκε από τον Ιησού για να ανάψει τo σήμα της φωτιάς στο Ιράν, να πυροδοτήσει τον Αρμαγεδδώνα και να σηματοδοτήσει την επιστροφή του Ιησού στη Γη». Καθώς γι' αυτό το σκοπό, ο Hegseth θέλει να «βρέξει θάνατο και καταστροφή από τον ουρανό», η Caroline Amlinger και ο Oliver Nachtwey μιλούν για «Αποκαλυψιακό ακτιβισμό» με σκοπό τη λύτρωση του έθνους. Σύμφωνα με τους δύο κοινωνιολόγους, ο Hegseth σκηνοθετεί τον πόλεμο «ως κοσμικό δράμα καταστροφής και εξολόθρευσης, με την προσδοκία της σωτηρίας». Ακολουθεί ένα γνωστό μοτίβο: Το σύνθημα της Φάλαγγας στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο ήταν «ζήτω ο θάνατος».
|
| Αμπάς Κιαροστάμι, Η Γεύση του Κερασιού (1997, Χρυσός Φοίνικας στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Καννών) |
Εκτός από τον Αποκαλυψιακό ακτιβισμό του Hegseth έχουμε τώρα και την απειλή του Ντόναλντ-«Ιησού» Τραμπ να εξαλείψει τον Ιρανικό πολιτισμό.
Πρέπει να έχουμε κατά νου πόσο μεγάλη είναι αυτή η διαστροφή του
Χριστιανισμού, για να καταλάβουμε πόσο βαθιά είναι η σύγκρουση μεταξύ
της θρησκευτικής Ακροδεξιάς αφενός και της Καθολικής Εκκλησίας αφετέρου.
Ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ μπορεί μερικές φορές να φαίνεται ήπιος και
συγκρατημένος, όμως από νωρίς αναγνώρισε και επέκρινε την αδίστακτη ρητορική του Τραμπ και την ανατροπή των χριστιανικών αξιών. Στην πρωτοχρονιάτικη ομιλία
του κατήγγειλε την καταστροφή της γλώσσας, την δηλητηρίαση των νοημάτων
και εννοιών με σκοπό την χειραγώγηση και την εξαφάνιση της
«επικοινωνήσιμης» πραγματικότητας. Το να παρουσιάζεις την πραγματικότητα
ως κάτι υποκειμενικό είναι μια μορφή μετατροπής της σε κάτι αδιάφορο
και χωρίς σημασία, πράγμα που αποσπά την προσοχή από το γεγονός ότι στον
κόσμο το διακύβευμα αφορά πόλεμο και ειρήνη, ζωή και θάνατο. Γι' αυτό
τον λόγο, είναι καθήκον κάθε πιστού να «εφαρμόζει την χριστιανική ηθική
στην κοσμική διακυβέρνηση» και να «προωθεί τη δίκαιη και ειρηνική
συνύπαρξη των λαών».
Οι προτάσεις που ακολούθησαν μετά από αυτές πρέπει να εξόργισαν τον Τραμπ: «Ο πόλεμος είναι ξανά στη μόδα» και η ειρήνη δεν θεωρείται πια ως δώρο και δεν αναζητείται ως επιθυμητό και άξιο επιδίωξης αγαθό, αλλά ως κάτι που επιβάλλεται ως εξαναγκασμός με τη δύναμη των όπλων. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, «η ιερότητα της ζωής μετράει περισσότερο από το όποιο σκέτο εθνικό συμφέρον». Και επίσης, λες και δεν είχε κατά νου μόνον το δολοφονικό Ιρανικό καθεστώς αλλά και τον Pete Hegseth, ο ποντίφικας πρόσθεσε και το εξής, το περασμένο Σάββατο: «Ακόμη και το ιερό όνομα του Θεού, του Θεού της ζωής, χρησιμοποιείται για ομιλίες υπέρ του θανάτου. Σταματήστε την αυτοθεοποίηση και την ειδωλολατρεία του χρήματος! Σταματήστε την αλαζονική επίδειξη δύναμης!» «Σταματήστε τον πόλεμο!»
Μπορεί να είναι αλήθεια, ότι μια απερίσκεπτη εκκοσμίκευση των πάντων η οποία χλευάζει τα θρησκευτικά συναισθήματα, έχει δώσει ώθηση στη χριστιανική Ακροδεξιά, όχι μόνον στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εξάλλου δεν είναι όλα λάθος στην κριτική του φιλελευθερισμού από δεξιά. Με λίγα λόγια: Όποιος ήλπιζε ότι η θρησκεία είναι μια εξαντλημένη, νεκρή μορφή του πνεύματος και σύντομα θα χαθεί σαν τον καπνό στον αέρα, είναι γελασμένος. Ενσωματωμένη σε χαοτικά κινήματα, επιστρέφει στις ΗΠΑ για να σφυρηλατηθεί από το κίνημα MΑGA ώστε να αλλάξει μορφή και να γίνει ένα όπλο στον καθημερινό πολιτικό αγώνα. Και μετά γίνεται κάτι αγνώριστο, δεν θυμίζει σχεδόν σε τίποτε τον παλιό της εαυτό. Η θρησκεία MΑGA είναι μια θρησκεία της δύναμης και της εξουσίας: Ωμή, πρωτόγονη και ανελέητη. Δεν μιλάει για απελευθέρωση και για δικαιοσύνη, αλλά απαιτεί τη λατρεία του κράτους και τον καθαγιασμό της προεδρικής εξουσίας. Θεοποιεί τον καπιταλισμό και παρουσιάζει τον θάνατο ως κάτι τετριμμένο και ασήμαντο. Είναι αλήθεια ότι ο Χριστιανισμός αφήνει πίσω του ένα αιματηρό ίχνος στην παγκόσμια ιστορία. Ταυτόχρονα, επί δύο χιλιάδες χρόνια απαιτεί από τους ανθρώπους να γίνουν καλύτεροι από ό,τι είναι. Από την άλλη πλευρά, στη θρησκεία MΑGA, κανείς πια δεν πρέπει να αλλάξει· μόνον στο να σκοτώνεις υπάρχει ακόμη ανάγκη αυτοβελτίωσης. Όπως είπε ο Pete Hegseth, «τους χτυπάμε ενώ είναι πεσμένοι κάτω, και ακριβώς έτσι πρέπει να κάνουμε». Δεν είναι απίθανο, ότι ο Υπουργός Πολέμου και Σταυροφοριών, χέρι-χέρι μαζί με τον Ντόναλντ Τραμπ, θέλει επίσης να διαλύσει αυτόν τον εκκλησιαστικό θεσμό, ο οποίος αποκαλεί τη φαντασίωση παντοδυναμίας του ως αυτό που είναι: Βλασφημία, ύβρι κατά του Θεού.
Οι προτάσεις που ακολούθησαν μετά από αυτές πρέπει να εξόργισαν τον Τραμπ: «Ο πόλεμος είναι ξανά στη μόδα» και η ειρήνη δεν θεωρείται πια ως δώρο και δεν αναζητείται ως επιθυμητό και άξιο επιδίωξης αγαθό, αλλά ως κάτι που επιβάλλεται ως εξαναγκασμός με τη δύναμη των όπλων. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, «η ιερότητα της ζωής μετράει περισσότερο από το όποιο σκέτο εθνικό συμφέρον». Και επίσης, λες και δεν είχε κατά νου μόνον το δολοφονικό Ιρανικό καθεστώς αλλά και τον Pete Hegseth, ο ποντίφικας πρόσθεσε και το εξής, το περασμένο Σάββατο: «Ακόμη και το ιερό όνομα του Θεού, του Θεού της ζωής, χρησιμοποιείται για ομιλίες υπέρ του θανάτου. Σταματήστε την αυτοθεοποίηση και την ειδωλολατρεία του χρήματος! Σταματήστε την αλαζονική επίδειξη δύναμης!» «Σταματήστε τον πόλεμο!»
Μπορεί να είναι αλήθεια, ότι μια απερίσκεπτη εκκοσμίκευση των πάντων η οποία χλευάζει τα θρησκευτικά συναισθήματα, έχει δώσει ώθηση στη χριστιανική Ακροδεξιά, όχι μόνον στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εξάλλου δεν είναι όλα λάθος στην κριτική του φιλελευθερισμού από δεξιά. Με λίγα λόγια: Όποιος ήλπιζε ότι η θρησκεία είναι μια εξαντλημένη, νεκρή μορφή του πνεύματος και σύντομα θα χαθεί σαν τον καπνό στον αέρα, είναι γελασμένος. Ενσωματωμένη σε χαοτικά κινήματα, επιστρέφει στις ΗΠΑ για να σφυρηλατηθεί από το κίνημα MΑGA ώστε να αλλάξει μορφή και να γίνει ένα όπλο στον καθημερινό πολιτικό αγώνα. Και μετά γίνεται κάτι αγνώριστο, δεν θυμίζει σχεδόν σε τίποτε τον παλιό της εαυτό. Η θρησκεία MΑGA είναι μια θρησκεία της δύναμης και της εξουσίας: Ωμή, πρωτόγονη και ανελέητη. Δεν μιλάει για απελευθέρωση και για δικαιοσύνη, αλλά απαιτεί τη λατρεία του κράτους και τον καθαγιασμό της προεδρικής εξουσίας. Θεοποιεί τον καπιταλισμό και παρουσιάζει τον θάνατο ως κάτι τετριμμένο και ασήμαντο. Είναι αλήθεια ότι ο Χριστιανισμός αφήνει πίσω του ένα αιματηρό ίχνος στην παγκόσμια ιστορία. Ταυτόχρονα, επί δύο χιλιάδες χρόνια απαιτεί από τους ανθρώπους να γίνουν καλύτεροι από ό,τι είναι. Από την άλλη πλευρά, στη θρησκεία MΑGA, κανείς πια δεν πρέπει να αλλάξει· μόνον στο να σκοτώνεις υπάρχει ακόμη ανάγκη αυτοβελτίωσης. Όπως είπε ο Pete Hegseth, «τους χτυπάμε ενώ είναι πεσμένοι κάτω, και ακριβώς έτσι πρέπει να κάνουμε». Δεν είναι απίθανο, ότι ο Υπουργός Πολέμου και Σταυροφοριών, χέρι-χέρι μαζί με τον Ντόναλντ Τραμπ, θέλει επίσης να διαλύσει αυτόν τον εκκλησιαστικό θεσμό, ο οποίος αποκαλεί τη φαντασίωση παντοδυναμίας του ως αυτό που είναι: Βλασφημία, ύβρι κατά του Θεού.
Βιβλία: Rechtsradikale in Deutschland – Die alte und die neue Rechte (με τον Hans Sarkowicz), Mόναχο 1990, Was wird aus der Demokratie (συλλογικό έργο, επιμ. μαζί με τον Werner A. Perger), Leske und Budrich Verlag, Λεβερκούζεν 2000, Michael Haneke. Συνομιλίες με τον Thomas Assheuer, Alexander-Verlag, Βερολίνο 2008, Tragik der Freiheit. Von Remscheid nach Ithaka. Radikalisierte Sprachkritik bei Botho Strauß, Transcript Verlag, Μπίλεφελντ 2014
Thomas Assheuer: Η προδοσία της Αμερικής
Thomas Assheuer: Γερμανία: Γιατί απέτυχε ο κυβερνητικός συνασπισμός SPD, Πρασίνων και Ελεύθερων Δημοκρατών; - Ιδεολόγοι Φιλελεύθεροι στην εποχή των τεράτων - Η (αυτο)καταστροφική περίπτωση του γερμανικού FDP
Ullrich Fichtner: Πάπας
Λέων ΙΔ', «Magnifica humanitas»: «Το θέμα είναι ποιος ελέγχει,
προγραμματίζει, “εκπαιδεύει” και τροφοδοτεί την λεγόμενη τεχνητή
νοημοσύνη»
Daniel Haas: Θεολογία και Τεχνολογία: Εγώ ειμι Κύριος ο Θεός σου. Ουκ έσονταί σοι θεοί έτεροι πλήν εμού
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου