Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου 2025

Ο «Αμερικανός ασθενής» και το τριπλό σύμπτωμα: Πολιτικός διπολισμός - Χιλιαστιακές (millenarian) αμερικανικές θρησκείες - Όπλα. Όπλα παντού

Ι. Ποιός σκότωσε τον Τσάρλι Κερκ; Όπλα παντού, πιστοί Μορμόνοι και Ρεπουμπλικάνοι
 
© Nikolai Antoniadis, Claus Hecking, Timo Lehmann: Attentat auf Charlie Kirk - Wer ist Tyler R.? - Der Spiegel, 13.9.2025 - μια ανταπόκριση, St. George (Γιούτα - ΗΠΑ) - https://archive.ph/7abeA

Καλά φροντισμένες αυλές μπροστά από μονοκατοικίες με φρεσκοβαμμένους τοίχους, μπασκέτες πάνω από την πόρτα του γκαράζ, αμερικανικές σημαίες αναρτημένες. Απόγευμα Παρασκευής στο Σεντ Τζορτζ της Γιούτα, ο ήλιος λάμπει στην ειδυλλιακή σκηνή μιας μικρής αμερικανικής πόλης, την ώρα που το FBI και η τοπική αστυνομία με τον σερίφη ρυμουλκούν ένα αυτοκίνητο. Είναι ένα γκρι σπορ αυτοκίνητο, ένα παλιό μοντέλο Dodge Charger. Το ανεβάζουν σ' ένα φορτηγό. Έχουν αποκλείσει τον δρόμο και η περιοχή έχει γεμίσει με σκούρα τζιπ των ειδικών πρακτόρων του FBI και βαν των τηλεοπτικών συνεργείων.
Επιρροή της «Δεξιάς» (δηλαδή των Ρεπουμπλικανών ΜΑGA) και της «Αριστεράς» (δηλαδή των Δημοκρατικών) όπως φαίνεται στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης. Οι «κόκκινοι» (Τραμπικοί Ρεπουμπλικανοί) επιδραστικοί στις «μάζες» influencers και podcasters, υπερέχουν συντριπτικά. Ο δολοφονημένος Charlie Kirk ήταν στην μεγαλομεσαία σειρά πίσω από τα ΜΑGA-μεγαθήρια Joe Rogan, Jordan Peterson, Ben Shapiro κτλ
Το σπορ αυτοκίνητο είναι ένα από τα βασικά αποδεικτικά στοιχεία στην υπόθεση της δολοφονίας του ακροδεξιού ακτιβιστή και ινφλουένσερ Τσάρλι Κερκ. Φέρεται ότι ο 22χρονος Tyler James R. οδήγησε την Τετάρτη αυτό το αυτοκίνητο από το St. George μέχρι το Πανεπιστήμιο Utah Valley, περισσότερα από 400 χιλιόμετρα βορειότερα, στο άλλο άκρο της Πολιτείας Γιούτα. Εκεί φέρεται να σκότωσε τον Kirk με μια σφαίρα στο λαιμό. Αυτό ομολόγησε στους αστυνομικούς, κατά τα λεγόμενα.
Δεν είναι σαφές γιατί μπορεί να το έκανε. Οι συνομιλίες με ανθρώπους στον St. George και τα ίχνη που άφησαν ο Tyler R. και η οικογένειά του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σκιαγραφούν την εικόνα ενός νεαρού άνδρα ο οποίος, προφανώς, δεν είχε βρει ακόμη το πολιτικό του στίγμα. Και ο οποίος μεγάλωσε σε μια πολύ θρησκευόμενη οικογένεια Μορμόνων, η οποία καταγίνονταν με τα όπλα με πάρα πολύ πάθος.
 
Ο Tyler R. αγαπούσε τα όπλα και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια: Επικίνδυνο πάθος
Η πόλη Σεντ Τζορτζ βρίσκεται στην νοτιοδυτική Γιούτα, έχει περίπου 100.000 κατοίκους οι οποίοι ζουν κυρίως σε μονοκατοικίες. Βουνά από κόκκινο ψαμμίτη υψώνονται επιβλητικά πίσω της.
Ο Τάιλερ Ρ. μεγάλωσε εδώ, είναι ο μεγαλύτερος γιος μιας πενταμελούς οικογένειας. Ο πατέρας του εργάζεται ως ξυλουργός, η μητέρα του είναι κοινωνική λειτουργός. Όπως πολλές οικογένειες στην Γιούτα, είναι ευσεβείς Μορμόνοι και η εκκλησία τους απέχει
από το σπίτι της οικογένειας μόνον λίγα λεπτά με τα πόδια. Ο Τάιλερ Ρ. τον τελευταίο καιρό έμενε μόνος του σ' ένα συγκρότημα διαμερισμάτων περίπου δέκα λεπτά με το αυτοκίνητο. Και εκεί έχει γίνει αποκλεισμός και διεξάγονται έρευνες.
Ένα πράγμα είναι βέβαιο: Ο ύποπτος ως δράστης δεν προέρχεται από κάποιου είδους
«αριστερό» κοινωνικό περίγυρο, εάν μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι υπάρχει καν κάτι τέτοιο, εδώ στο Σεντ Τζορτζ. Τόσο ο πατέρας του Κερκ, Μάθιου, όσο και η μητέρα του, Άμπερ, είναι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, του κόμματος του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, υπέρ του οποίου έκανε προεκλογική εκστρατεία ο δολοφονημένος Τσάρλι Κερκ. Επιπλέον, ο πατέρας είναι μέλος μιας θρησκευτικής και μιας δεξιόστροφης ομάδας στο Facebook. Και οι δύο ομάδες θρήνησαν αμέσως για τον θάνατο του Κερκ.
O Μορμονικός ναός στ St. George, Utah
Η οπλοφορία ως τμήμα της πολιτισμικής ταυτότητας
Ο ίδιος ο Τάιλερ αναφέρεται στους εκλογικούς καταλόγους ως «ανενεργός ψηφοφόρος». Σύμφωνα με δημοσιεύματα των New York Times δεν πήγε να ψηφίσει στις περσινές εκλογές.
Η Μελίσα Τ., 45 ετών, ζει απέναντι από το σπίτι των γονιών του Τάιλερ και λέει ότι οι Ρ. είναι μια οικογένεια
φιλική. «Αν με καλούσαν σε δείπνο, θα είχα δεχτεί αμέσως», λέει. Είναι μια καλή γειτονιά και οι περισσότεροι άνθρωποι εδώ ψηφίζουν Ρεπουμπλικάνους. Ακόμα δεν μπορεί να πιστέψει τι συνέβη.
Τι ξέρει για τα όπλα;
«Όλοι
εδώ έχουμε στα σπίτια μας όπλα, επειδή κυνηγάμε», λέει η Μελίσα Τ. Προσθέτει ότι και η ίδια τα χρησιμοποιεί τακτικά. Είναι μέρος του πολιτισμού στην περιοχή. Οι άνθρωποι έχουν πολλά χόμπι της υπαίθρου. «Κυνηγάμε, κατασκηνώνουμε, ψαρεύουμε».
Στη σελίδα της μητέρας του Τάιλερ Ρ. στο Facebook (η οποία είναι πλέον μπλοκαρισμένη) το SPIEGEL βρήκε πολλές φωτογραφίες από τα τελευταία χρόνια, στις οποίες αυτή και οι γιοι της πόζαραν με διάφορα όπλα: Άλλοτε με κυνηγετικά τουφέκια, άλλοτε με υποπολυβόλα, άλλοτε με ελαφρά ή βαριά πολεμικά αυτόματα τουφέκια, είτε σε εκθέσεις όπλων είτε σε σκοπευτήρια. Ένας μικρότερος αδερφός του 
Τάιλερ Ρ. έλαβε ως δώρο για τα Χριστούγεννα του 2017 ένα κιτ «φτιάξε μόνος σου το δικό σου όπλο». Ένας άλλος αδελφός προβάλλεται από την μητέρα του ως «οπλοφόρος». Και ο ίδιος ο Τάιλερ Ρ. επίσης εμφανίζεται σε αυτές τις παλιότερες φωτογραφίες ως μικρότερο αγόρι, με ένα τουφέκι και ένα πολεμικό αυτόματο.
Μετά από ερωτήσεις μας στα λεγόμενα ράντσα σκοποβολής της περιοχής, δηλαδή σε εγκαταστάσεις για ασφαλή σκοποβολή, έγινε σαφές ότι ο ύποπτος για την επίθεση 
Τάιλερ Ρ. δεν τους είχε τραβήξει την προσοχή για το πάθος του με τα όπλα.  Ούτως ή άλλως, εδώ οι περισσότεροι ασκούνται στην ανοιχτή έρημο, εξηγεί ένας από τους υπεύθυνους των σκοπευτηρίων. Μια επιτυχής βολή από μια στέγη, όπως φέρεται να πυροβόλησε ο Τάιλερ Ρ., δεν αποτελεί ένδειξη ότι είναι έργο κάποιου ιδιαίτερα καλού σκοπευτή.
Ένας γείτονας του στο συγκρότημα διαμερισμάτων, ο οποίος δεν ήθελε να κατονομαστεί, λέει ότι ο 
Τάιλερ Ρ. είχε πολύ μετρημένη συμπεριφορά. Συχνά κυκλοφορούσε φορώντας γυαλιά ηλίου και καπέλο.
Ωστόσο, ο 
Τάιλερ Ρ. δεν ήταν γνωστός ως περιθωριακός ή εκκεντρικός. Κατά καιρούς ήταν εξαιρετικός μαθητής: Στα 15 του, το σχολείο του τον τίμησε επανειλημμένα για εξαιρετικές επιδόσεις. Ως 18χρονος, έλαβε για τους εξαιρετικούς βαθμούς του υποτροφία αξίας 32.000 δολαρίων (περίπου 27.000 ευρώ σήμερα) από το Πανεπιστήμιο της Γιούτα, πανεπιστήμιο που θεωρείται συντηρητικό. Η περήφανη μητέρα του δημοσίευσε στο Facebook ένα βίντεο για το γεγονός.
Το 2021 φοίτησε σ' αυτό το πανεπιστήμιο, το οποίο βρίσκεται στο Λόγκαν, βόρεια της Σολτ Λέικ Σίτι [η πρωτεύουσα της Γιούτα] - αλλά μόνον για ένα εξάμηνο. Η γειτόνισσα Μελίσα Τ. πιστεύει ότι αυτός ο καιρός της διαμονής στο βορρά δεν έκανε καλό στον Ρ.
Το γιατί τα παράτησε είναι άγνωστο. Πιο πρόσφατα, σπούδαζε για να γίνει ηλεκτρολόγος μηχανικός σε ένα τεχνικό κολλέγιο κοντά στο σπίτι του. Ένας άνδρας, του οποίου ο συγκάτοικος παρακολουθούσε τα ίδια μαθήματα με τον Τάιλερ Ρ., λέει ότι ο ύποπτος ως δολοφόνος είχε παρακολουθήσει
την προηγούμενη εβδομάδα μια εκπαιδευτική συνεδρία. Δεν είχε κάτι ξεχωριστό στην συμπεριφορά του εκεί και συμπεριφερόταν διακριτικά.
Για την ακροδεξιά στις ΗΠΑ, το ζήτημα του τι φταίει έχει ήδη λυθεί. Πιστεύουν ότι ο
Τάιλερ Ρ. είχε υποστεί κατήχηση στα πανεπιστήμια. Ωστόσο, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο ότι ο Τάιλερ Ρ. εξελίχθηκε σε ακροαριστερό ριζοσπάστη στην διάρκεια του ενός και μοναδικού εξαμήνου της φοίτησης του στο Πανεπιστήμιο.
H Aνταρσία των Μορμόνων, ο πρώτος Αμερικανικός Εμφύλιος (Utah War, 1857-1858)
Ένας Μορμόνος ιερωμένος ενημέρωσε τις δυνάμεις ασφαλείας
Ωστόσο,
ανακαλύφθηκαν χαραγμένα συνθήματα σε φυσίγγια που δεν είχαν πυροδοτηθεί: Σ' ένα φυσίγγι είναι χαραγμένος ο τίτλος του αριστερού παρτιζάνικου τραγουδιού «Bella Ciao», το οποίο είναι πολύ γνωστό στην Ευρώπη αλλά πολύ λιγότερο γνωστό στις ΗΠΑ. Σε ένα άλλο γράφει: «Έι φασίστα, άρπα το». Ένα άλλο φυσίγγιο γράφει: «Αν διαβάζεις αυτό, είσαι γκέι». Και «Lmao», που σημαίνει «laughing my ass off». Αυτή η αργκό ή γλώσσα των chat είναι δημοφιλής και στα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Ωστόσο, δεν υποδηλώνει κάποιο κίνητρο για την δολοφονία του Κερκ.
Οι νεαροί Paxton B. και Bridger C., και οι δύο 16 ετών, κυκλοφορούν στη γειτονιά του St. George, στην οποία ζούσε και ο Τάιλερ Ρ. Ισχυρίζονται ότι πηγαίνουν στο ίδιο σχολείο όπου φοιτούσε ο Τάιλερ Ρ. και εξακολουθούν να φοιτούν τα αδέλφια του. Οι δύο έφηβοι λένε ότι όλοι εκεί είναι πιστοί Χριστιανοί και λυπούνται για τον θάνατο του Κερκ. Λένε ότι τα παιδιά αυτά δεν έχουν καμία σχέση με όπλα, αλλά φυσικά παίζουν ηλεκτρονικά παιχνίδια. Σύμφωνα με τους ερευνητές της αστυνομίας, ο Ρ. ήταν ενεργός στον χώρο των παιχνιδιών αυτών.
Είναι φανερό πως το γεγονός ότι
ο Τάιλερ Ρ. παραδόθηκε, έχει να κάνει με την οικογένειά του και με το Μορμονικό του περιβάλλον. Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι ο πατέρας αναγνώρισε τον γιο του όταν το FBI δημοσίευσε φωτογραφίες του υπόπτου την Πέμπτη. Ο Τάιλερ Ρ. παραδέχτηκε στον πατέρα του ότι αυτός ήταν το άτομο στις φωτογραφίες. Όταν ο πατέρας ζήτησε από τον γιο του να παραδοθεί, εκείνος του είπε ότι προτιμούσε να αυτοκτονήσει. Ο πατέρας κάλεσε στη συνέχεια έναν Μορμόνο ιερωμένο ο οποίος ήταν φίλος της οικογένειας και εκείνος κάλεσε τις δυνάμεις ασφαλείας. Αρκετοί άνθρωποι που συναντά κανείς στο St. George, σήμερα την Παρασκευή, εύχονται την θανατική ποινή για τον συμπολίτη τους.
Από τον σπουδαίο κριτικό της λογοτεχνίας και θρησκειολογικό μελετητή, ένα πανόραμα των Αμερικανικής καταγωγής θρησκευτικών δογμάτων και αιρέσεων. Ιδίως των χιλιαστικών (millenarian ή millennialist), άλλων «ανεξάρτητων χαρισματικών», και όσων, σε αντίθεση με τους Καθολικούς, τους Ορθοδόξους και του Βορειοευρωπαίους Ευαγγελικούς Χριστιανούς, ερμηνεύουν τα βιβλία της Καινής ή Παλαιάς Διαθήκης κατά λέξη (και όχι αλληγορικά).
ΙΙ. Τσάρλι Κερκ, βίος και πολιτεία ενός νεαρού αντιφιλελεύθερου επαναστάτη
Ο Τσαρλς Τζέιμς Κερκ (Charles James Kirk) γεννήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1993 στο προάστιο του Σικάγο Arlington Heights, στο Ιλινόις. Η μητέρα του είναι σύμβουλος ψυχικής υγείας και ο πατέρας του αρχιτέκτονας. Το 2010, ως μαθητής στο Λύκειο Wheeling, έκανε την πρώτη πολιτική πράξη του: Προσφέρθηκε εθελοντικά για την επιτυχημένη εκστρατεία του Ρεπουμπλικανού Mark Kirk (απλή συνωνυμία) για τη Γερουσία των ΗΠΑ. Μετά έγραψε ένα άρθρο στο Breitbart News, ισχυριζόμενος ότι τα σχολικά βιβλία του λυκείου είναι προκατειλημμένα υπέρ φιλελεύθερων ιδεών, πράγμα που είχε ως συνέχεια μια εμφάνιση στο κανάλι Fox Business. Ο Κερκ φοίτησε στο Harper College κοντά στο Σικάγο, αλλά το παράτησε πριν πάρει πτυχίο.
Η εποχή του Tea Party Ρεπουμπλικανισμού - Από την εφηβεία προς την ενηλικίωση
Ο Bill Montgomery, συνταξιούχος, πάνω από 50 χρόνια μεγαλύτερος του, υποψήφιος για το Κογκρέσο υποστηριζόμενος από το ενδορεπουμπλικανικό ακραίο νεοφιλελεύθερο κίνημα Tea Party ενθάρρυνε τον 18χρονο τότε Κερκ να ασχοληθεί με τον πολιτικό ακτιβισμό πλήρους απασχόλησης. Ίδρυσαν μαζί το Turning Point USA, «οργανισμό βάσης ανταγωνιστικό των φιλελεύθερων ομάδων όπως το MoveOn.org». Στο Εθνικό Συνέδριο των Ρεπουμπλικανών του 2012, ο Κερκ συνάντησε τον Foster Friess, επιχειρηματία από το Γουαιόμινγκ και εξέχοντα δωρητή των Ρεπουμπλικανών, και τον έπεισε να χρηματοδοτήσει το Turning Point. Η συνέχεια αυτής της επιχειρηματικής δραστηριότητας με χρήση της πολιτικής ως πρώτης ύλης ήταν θριαμβευτική.
Ποιά πολιτική; Ως προς την μάχη για την πολιτική εξουσία στις ΗΠΑ, το 2016 ο Κερκ δήλωνε «δεν ήταν ο μεγαλύτερος θαυμαστής του Ντόναλντ Τραμπ στον κόσμο», αλλά θα τον ψήφιζε, άν και όπως έλεγε, η υποψηφιότητα του Τραμπ δυσκόλευε την αποστολή του Turning Point. Τουλάχιστον από το 2019 και μετά, ο Κερκ και οι οργανώσεις του υποστήριξαν σταθερά τον Πρόεδρο Τραμπ. Επίσης, βοήθησε πολύ για την προσέγγιση του JD Vance προς τον Τραμπ και για την άνοδο του πρώτου στην θέση του Αντιπροέδρου. 
«Είμαι απίστευτα σκεπτικιστής όταν ακούω επιστήμονες να μιλούν, ιδίως όταν ακούω ότι ένα εμβόλιο είναι ασφαλές και αποτελεσματικό, ή ότι το κλείσιμο των σχολείων και η τοποθέτηση μασκών στα παιδιά είναι καλή απάντηση. Αλλά ας προσποιηθούμε [...] ότι η κλιματική αλλαγή είναι μια υπαρξιακή απειλή». Ο Kirk αμφισβήτησε ότι η σταδιακή κατάργηση των ορυκτών καυσίμων θα βοηθούσε. Βλέπει με σκεπτικισμό την διαπίστωση ότι οι άνθρωποι έχουν κάποια σχέση με την άνοδο της θερμοκρασίας. Και αν οι επιστήμονες κάνουν λάθος, «τότε αυτό που θα προσπαθήσουμε να κάνουμε [...] ίσως στην πραγματικότητα έχει πιο πολύ να κάνει με την κατάσχεση ιδιωτικής περιουσίας και με απώλεια πλούτου, δηλαδή με Μαρξισμό, όχι με επίλυση αυτού του προβλήματος». Ο Kirk χλεύασε την ιδέα ότι οι ΗΠΑ θα έπρεπε να απομακρυνθούν από τα ορυκτά καύσιμα και τα οχήματα [με μηχανές καύσης] και είπε ότι η ανάπλαση των πόλεων ώστε να γίνουν πιο φιλικές για τους πεζούς είναι συνώνυμη με την αφαίρεση της ελευθερίας μας. «Χωρίς αυτοκίνητο είσαι αιχμάλωτος της κυβέρνησης σε μια ανοιχτή φυλακή», είπε ο Kirk (από ομιλία στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Μιζούρι, Springfield, Οκτώβριος 2023)
Απόρριψη του ορθολογισμού με αποκοπή από τις κλασικές - ελληνορωμαϊκές πηγές του:
«Ο “Δυτικός” πολιτισμός είναι απότοκο της Βίβλου»
Ως προς τα περιεχόμενα της πολιτικής, ο Τσάρλι Κερκ δεν έκρυβε τις απόψεις του εφ' όλης της ύλης. Και επί των θεμελιωδών ζητημάτων, περί αξιών και δημοκρατίας. Στα βασικά θέματα ταυτότητας προπαγάνδιζε έναν «Χριστιανικό» εθνικισμό, και μάλιστα την εκδοχή του «Seven Mountains Dominionism», σύμφωνα με την οποία οι (νεο)ευαγγελικοί Χριστιανοί των ανεξάρτητων Αμερικανικών «χαρισματικών» ομάδων πρέπει να κυριαρχούν σε επτά τομείς της κοινωνίας: Στην κυβέρνηση, στα Μέσα Ενημέρωσης, στην εκπαίδευση, στις επιχειρήσεις, στα περί την οικογένεια, την θρησκεία και την ψυχαγωγία. Υποστήριζε επίσης  την πολιτισμική ανωτερότητα αυτού που μερικοί ακόμη και τώρα αποκαλούν «Δυτικό» κόσμο. Σε μια ομιλία του το 2023 είπε: «Όλοι οι άνθρωποι δημιουργούνται ίσοι ενώπιον του Θεού,  άνδρες και γυναίκες, αλλά δεν δημιουργούνται όλοι οι πολιτισμοί ίσοι [...] ο δυτικός πολιτισμός είναι ο καλύτερος που έχει δημιουργήσει η ανθρωπότητα. Είναι ένα απότοκο της Βίβλου». 
Τέτοια ρεύματα σκέψης, αφενός ρίχνουν στο περιθώριο τις κλασικές - ελληνορωμαϊκές πηγές του ευρωπαϊκού πολιτισμού, ο οποίος μπολιάστηκε στην Αμερικανική Ήπειρο. Και μαζί με πολλά κακά, αυτός συνεισέφερε ώστε η Αμερική να γίνει - και αυτή - μια χώρα του Διαφωτισμού, μια χώρα της νεωτερικότητας ως κοινωνικής, διανοητικής και επιστημονικής δραστηριότητας. Δηλαδή να συνεχίσει στην μακρά και κακοτράχαλη διαδρομή του ορθού λόγου, από τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη μέχρι τις σπουδαίες Αμερικανικές συμβολές στις φυσικές επιστήμες ή στις κοινωνικές και πολιτικές επιστήμες όλου του 20ού Αιώνα. Ως προς αυτή την απόρριψη, οι MAGA ιδεολόγοι κατ΄ ουσίαν δεν διαφέρουν από τους ιδεολόγους τους οποίους μισούν πιο πολύ οι MAGA: Τους αντιδυτικούς Αμερικανούς πανεπιστημιακούς των «πολιτισμικών σπουδών» (cultural studies) και των «μετααποικιοκρατικών» θεωριών (postcolonialism). Ο ανορθολογισμός είναι κοινό χαρακτηριστικό των δύο εχθρικών στρατοπέδων.
Αφετέρου, οι MAGA ιδεολόγοι επηρεάζονται από τα ποικίλα παρακλάδια της «Αμερικανικής θρησκείας» (Χάρολντ Μπλουμ). Και όπως αυτά, χρησιμοποιούν την Βίβλο άκρως επιλεκτικά, δηλαδή υποκριτικά: Διαλέγουν και αποδέχονται από τα περιεχόμενα της Βίβλου μόνον ό,τι εξυπηρετεί τον τρόπο ζωής, τα συμφέροντα, τις νοοτροπίες και τις ιδεολογίες συγκεκριμένων κοινωνικών μερίδων του υπό διαμόρφωση Αμερικανικού «μεταχριστιανικού έθνους» (Χάρολντ Μπλουμ). Και αυτό είναι ακόμη χειρότερος ανορθολογισμός από τον πρώτο. Μάταια θα ψάξει κανείς σε τέτοια MAGA αφηγήματα για να βρεί ψήγματα, έστω, από την Επί του Όρους Ομιλία ή  από την Α΄ Επιστολή προς Κορινθίους του Αποστόλου Παύλου. Θα βρει όμως τι πολιτικές τερατογενέσεις εργαλειοποιούνται, με την κατά λέξη ερμηνεία άφθονων αποσπασμάτων από τους Προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης και από την Αποκάλυψη του Ιωάννη.
Ο Τσάρλι Κερκ έλεγε ότι οι Λευκοί Αμερικανοί είναι σε φάση παρακμής και έχουν γίνει θύματα της πορείας του κόσμου. Προπαγάνδιζε π.χ., ότι μια «στρατηγική της μεγάλης αντικατάστασης», ιδίως «στα νότια σύνορα των ΗΠΑ μας, επιδιώκει την αντικατάσταση της λευκής αγροτικής Αμερικής με κάτι διαφορετικό». 'Ελεγε ότι οι πολιτικές των Δημοκρατικών για την μετανάστευση στόχευαν συνειδητά στη «μείωση της δημογραφικής μερίδας των Λευκών στην Αμερική» και ότι «το Αμερικανικό Δημοκρατικό Κόμμα μισεί αυτή τη χώρα· θέλουν να την δουν να καταρρέει· χάιρονται όταν η Αμερική γίνεται λιγότερο λευκή».
Is A Russia Reset Happening Today?, Charlie Kirk analyzes the significance of Putin making the trip to Alaska, a territory that was once Russia's (15.8.2025)
Αντικομμουνιστές Ρωσόφιλοι, αντισημίτες «φιλοϊσραηλινοί»
Στο πεδίο της γεωπολιτικής, τις ημέρες πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ο Κερκ χαρακτήρισε τις εντάσεις ως «συνοριακή διαφορά» και αναπαρήγαγε ψευδείς ισχυρισμούς από ρωσικά κρατικά μέσα ενημέρωσης ότι οι ουκρανικές δυνάμεις είχαν βομβαρδίσει έναν ρωσικό αυτονομιστικό θύλακα. Σταθερά αντίθετος πρός την αποστολή όπλων από τις ΗΠΑ στην Ουκρανία και την οικονομική βοήθεια, τον Αύγουστο του 2025 διαφώνησε με την απόφαση του Τραμπ να στείλει, τελικά, περισσότερη στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία: «Ήμασταν αντίθετοι με τον Μπάιντεν. Γιατί να είμαστε υπέρ τώρα; Εκτός αν μας οδηγήσει σε μια ειρηνευτική συμφωνία». Αποκάλεσε τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι «μαριονέτα της CIA» και «γκάνγκστερ» ο οποίος «έστειλε τον ίδιο του τον λαό σε μια άσκοπη σφαγή». Έλεγε ότι η Ουκρανία πρέπει να μειώσει τις δαπάνες γι' αυτόν που ο ίδιος ονόμαζε «πόλεμο που δεν μπορούσε να κερδίσει» και ισχυρίστηκε ότι η Κριμαία δεν μπορεί να επιστραφεί στην Ουκρανία επειδή «ήταν πάντα μέρος της Ρωσίας». Τον Νοέμβριο του 2024, ο Κερκ ζήτησε «συγγνώμη» από τον ρωσικό λαό, δηλώνοντας ότι «πολύ λίγοι Αμερικανοί θέλουν πόλεμο μαζί σας» και ότι «οι άνθρωποι που έχουν εμμονή με το να σας πολεμούν για πάντα» ήταν μια μειονότητα «στο δρόμο της εξόδου του Μπάιντεν από την εξουσία». Η ανάρτησή του κοινοποιήθηκε από το ρωσικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων RT. 
Μεταξύ πολλών θεωριών συνωμοσίας (π.χ. στα περί Covid), υπάρχει και η επίρριψη στην Κίνα της ευθύνης για την πλημμύρα νέων ναρκωτικών στις ΗΠΑ: «Σχεδόν κανείς εδώ [...] δεν έχει έναν φίλο που χάθηκε εξαιτίας  της ρωσικής κυβέρνησης, αλλά σίγουρα έχει έναν, ή ακόμη και μέλος της δικής του οικογένειας, ο οποίος έχει πεθάνει εξαιτίας των καρτέλ και του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος, με την φαιντανύλη που εισέρχεται στις κοινότητές μας».
Ως προς το Ισραήλ και την Παλαιστίνη, στην στάση του Κερκ ήταν φανερή η τυπική διπρόσωπη εργαλειοποίηση, η οποία χαρακτηρίζει και όλο τον ευρωπαϊκό εθνικολαϊκισμό (και αντισυμμετρικά, μεγάλα τμήματα της «ριζοσπαστικής Αριστεράς»). Παρόλο που ο Κερκ υποστήριξε ένθερμα τις πολιτικές του Ισραήλ, έχει κατηγορηθεί για αντισημιτισμό από πολλά άτομα και οργανισμούς. Η Anti-Defamation League (ADL) της εβραϊκής Διασποράς στις ΗΠΑ κατηγόρησε τον Κερκ ότι δημιούργησε μια «τεράστια πλατφόρμα για εξτρεμιστές και ακροδεξιούς θεωρητικούς συνωμοσίας» (βλ. Times of Israel).
Τον Οκτώβριο του 2023, στην εκπομπή The Charlie Kirk Show δήλωσε ότι «οι Εβραίοι χρηματοδότες ήταν ο Νούμερο 1 μηχανισμός χρηματοδότησης ριζοσπαστικών πολιτικών, πολιτικών των ανοιχτών συνόρων, νεοφιλελεύθερων, οιονεί μαρξιστικών πολιτικών [...] Αυτό είναι ένα τέρας που δημιουργήθηκε από κοσμικούς Εβραίους και τώρα έρχεται να φάει και τους Εβραίους». 
«Το εβραϊκό χρήμα» κατέστρεψε τον πολιτισμό των ΗΠΑ, «εβραϊκά δολάρια» χρηματοδοτούσαν μαρξιστικές ιδέες στην εκπαίδευση και την πολιτική και συνέβαλαν στο άνοιγμα των συνόρων, είπε. Υποστήριξε επίσης ότι αυτοί οι Εβραίοι ελέγχουν «όχι απλά και μόνον τα κολέγια, αλλά οι αυτοί ίδιοι είναι οι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί, είναι οι ταινίες, είναι το Χόλιγουντ, είναι τα πάντα». Λίγο αργότερα, είπε ότι «οι Εβραίοι ήταν από τους μεγαλύτερους χρηματοδότες πολιτισμικών μαρξιστικών ιδεών και υποστηρικτές αυτών των ιδεών τα τελευταία 30 ή 40 χρόνια». Ο Κερκ κάλεσε τους Αμερικανούς Εβραίους να «σταματήσουν να επιδοτούν την ίδια τους την καταστροφή, με το να υποστηρίζουν θεσμούς που εκτρέφουν αντισημίτες και υποστηρίζουν γενοκτονικούς δολοφόνους».
Τον Νοέμβριο του 2023, ο Κερκ είπε ότι «οι εβραϊκές κοινότητες προωθούν το ίδιο
ακριβώς μίσος εναντίον των λευκών, το οποίο, κατά πως ισχυρίζονται, θέλουν να σταματήσει να χρησιμοποιείται εναντίον των Εβραίων». Συνέχισε ως εξής: «Το φιλοσοφικό θεμέλιο της αντιπαλότητας προς τους Λευκούς έχει χρηματοδοτηθεί σε μεγάλο βαθμό από Εβραίους δωρητές».
Από την άλλη πλευρά, τον Αύγουστο του 2025, δήλωσε: «Έχω ένα ακλόνητο βιογραφικό το οποίο αποδεικνύει την αλληλεγγύη μου προς το Ισραήλ [...] Πιστεύω στα εδαφικά δικαιώματα που δόθηκαν στο Ισραήλ, πιστεύω στην εκπλήρωση της προφητείας». Τον Μάιο του 2025 ο Κερκ αντιτάχθηκε σε ένα διακομματικό νομοσχέδιο για την επέκταση των νόμων οι οποίοι τιμωρούν το μποϊκοτάζ κατά του Ισραήλ, αποκαλύπτοντας όμως τις βαθύτερες σκέψεις του: Το νομοσχέδιο «θα δημιουργήσει απλά και μόνον περισσότερο αντισημιτισμό και θα συμβάλει στην επικρατούσα αφήγηση ότι το
Ισραήλ διοικεί την κυβέρνηση των ΗΠΑ», είπε. Επίσης αντιτάχθηκε στην εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο Ιράν-Ισραήλ.
Γ. Ρ.
ΙΙΙ. Η  «Αμερικανική ασθένεια» στην Ευρώπη: Όποιοι ζητωκραυγάζουν για την δολοφονία ενός αντιδημοκράτη, γίνονται αντιδημοκράτες 
 

[...] Όποιος θεωρεί την πολιτική βία νόμιμη μέσα σε μια φιλελεύθερη δημοκρατία, είναι στην πραγματικότητα εχθρός της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Αυτό ισχύει ανεξάρτητα από την πολιτική στάση του θύματος ή το πόσο αποκρουστικές μπορεί να είναι οι δηλώσεις του. Εξίσου αποκρουστική είναι η στάση εκείνων που θεωρούν αποδεκτή την δολοφονία όταν πλήττει τους «σωστούς» ανθρώπους, δηλαδή τους άλλους. Αυτό μας καθοδηγεί πως να αντιμετωπίσουμε εκείνους που εγκρίνουν δημόσια την δολοφονία του Τσάρλι Κερκ, μέχρι και ζητωκραυγάζουν, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. 
Αν κοιτάξετε προς τα αριστερά, φαίνεται ότι αρκετοί άνθρωποι καλωσορίζουν την δολοφονία του Κερκ, άνθρωποι οι οποίοι, κατά τα άλλα, δικαίως επιμένουν στην κατίσχυση του κράτους δικαίου σε περιπτώσεις απελάσεων ή ρατσιστικής βίας, για παράδειγμα. Αυτή η υποκρισία σε μέρος της Αριστεράς ήταν ήδη εμφανής μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023, οπότε έγινε πάλι φανερό ότι τον ωμό μισανθρωπισμό τον θεωρούν προβληματικό μόνον όταν προέρχεται από την «άλλη πλευρά». 
Αν κοιτάξετε προς τα ακροδεξιά - ας το τονίσουμε, όχι προς τη συντηρητική πλευρά, αλλά προς τα ακροδεξιά [άλλωστε, το να κατατάσσουν τα media ανθρώπους σαν τον Τσάρλι Κερκ στους συντηρητικούς, προκαλεί «σύγχυση και παραπλάνηση», όπως  λέει ο συγγραφέας παραπάνω] - τώρα βλέπουμε μεγάλο σοκ και θυμό. Και αυτό προέρχεται από ανθρώπους οι οποίοι πιθανότατα θα είχαν σχολιάσει μιαν απόπειρα δολοφονίας αριστερού πολιτικού με ένα χαιρέκακο, κακόψυχο γέλιο.
Στην υποκρισία την σχετική με το κράτος δικαίου οι ακροδεξιοί είναι εξπέρ, έστω και αν ορισμένα τμήματα της Αριστεράς προσπαθούν ακάματα να τους φτάσουν. Με άλλα λόγια, το να επευφημείς πολιτικές δολοφονίες είναι ισοδύναμο με το να εγκρίνεις ένα είδος θανατικής ποινής για τα φρονήματα και μια αυτοδικία χωρίς φραγμούς. Και αυτό δεν είναι δημοκρατικό πουθενά στον κόσμο, πόσο μάλλον σε ένα κράτος δικαίου. 
Ωστόσο, και σ' αυτή την περίπτωση, υπάρχει μια θεμελιώδης διαφορά μεταξύ των πολιτικών στρατοπέδων, η οποία έχει να κάνει με την υπόθεση Τσάρλι Κερκ και τις αντιδράσεις τόσο από αριστερά όσο και από ακροδεξιά. Η ουσία του να είναι κανείς ακροδεξιός είναι να μην αποδέχεται την ίση αξία όλων των ανθρώπων. Γι' αυτό οι ακροδεξιοί γίνονται μισάνθρωποι με τόση γρηγοράδα. Για λόγους αρχής, τοποθετούν την δική τους ομάδα πάνω από άλλες ομάδες: Γυναίκες, μαύρους, ομοφυλόφιλους, Εβραίους, άτομα με αναπηρίες, και ούτω καθεξής.
Από την άλλη πλευρά, η ουσία του να είσαι δημοκρατικός αριστερός, είναι να πιστεύεις στην ίση αξία όλων των ανθρώπων. Άν όμως εγκρίνεις το να δολοφονούνται άνθρωποι οι οποίοι συμπεριφέρονται ως μισάνθρωποι, τότε εσύ ο ίδιος είσαι μισάνθρωπος και έτσι βυθίζεσαι στην αυταρχική, φανατική, σκοτεινή σφαίρα των αντιδημοκρατικών αριστερών.
Όσοι εγκρίνουν την δολοφονία του Τσάρλι Κερκ θέτουν την πολύ προσωπική τους εκτίμηση για το ποιο άτομο, ποιάς πολιτικής στάσης, αξίζει να ζει και ποιο όχι, πάνω από την βασική δημοκρατική τάξη πραγμάτων με ελευθερίες και δικαιώματα.
Κατά τα άλλα, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχεις το δικαίωμα να μην παίρνεις στα σοβαρά την δολοφονία. Σημαίνει όμως το εξής: Δεν μπορείς να είσαι υπέρ της δολοφονίας και ταυτόχρονα να ισχυρίζεσαι ότι είσαι δημοκρατικός. Είναι λάθος αλλά δεν απαγορεύεται, να χρησιμοποιείς, άν σου αρέσει, μια πυξίδα που δείχνει προς τον νότο αντί για τον βορρά. Ωστόσο,
σε μια φιλελεύθερη δημοκρατία, πολύ σωστά απαγορεύεται, ή ακόμη και τιμωρείται, το ​​να ανέχεσαι εγκλήματα «με τρόπο που είναι πιθανό να διαταράξει την ειρήνη των πολιτών, με δημόσιο λόγο [...] ή διαδίδοντας πράγματα» (Ποινικός Κώδικας, Άρθρο 140).
Ως ακροδεξιός εξτρεμιστής ακτιβιστής, ο Τσάρλι Κερκ ήταν αντιδημοκρατικός, εχθρός του κράτους δικαίου και μισάνθρωπος, έστω και αν μερικές φορές μπορούσε να τα συγκαλύπτει, άτσαλα ή
πιο επιτήδεια, με λέξεις που ηχούσαν έξυπνες και περισπούδαστες. Αλλά ο δημόσιος έπαινος της δολοφονίας αυτού του ανθρώπου είναι εξίσου αντιδημοκρατικός, εξίσου εχθρικός προς το κράτος δικαίου και εξίσου μισανθρωπικός. 

 ΙV. Influencers, τρολ, διαδικτυακές υποκουλτούρες και «μηδενιστές επιταχυντιστές»
Οι πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης με τους αλγόριθμους τους, δηλαδή οι ολιγάρχες πίσω τους, κανονικοποιούν τον μισανθρωπικό εξτρεμισμό
 
© Ico Maly. συνέντευξη στην Eva-Maria Schnurr: Der Attentäter hat Kirk auf die brutalstmögliche Weise getrollt - Der Spiegel, 16.9.2025  https://archive.ph/gMouA

SPIEGEL: Κύριε Maly, ο Charlie Kirk ίδρυσε την οργάνωσή του "Turning Point USA" το 2012 σε ηλικία 18 ετών, στοχεύοντας κυρίως στους νέους. Μετά τη δολοφονία του, ορισμένοι σχολιαστές είπαν ότι επιδίωκε διάλογο με όσους σκέφτονται αλλιώς, άρα υπερασπιζόταν το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης. Άλλοι τον είδαν μάλλον ως προβοκάτορα υπέρ του Τραμπ. Πώς τον κατατάσσετε;
Maly: Στην προκειμένη περίπτωση, το να πούμε ότι ο Κερκ υπερασπιζόταν την ελευθερία της έκφρασης είναι, στην καλύτερη περίπτωση, πολύ αφελές. Όλα τούτα τα λεγόμενα περί ελευθερίας του λόγου είναι ένα κλασικό ακροδεξιό αφήγημα: Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να παρουσιάσουν ως κανονικό και αποδεκτό ένα σώμα ριζοσπαστικών ιδεών και να μετατοπίσουν προς τα ακροδεξιά το όριο αυτών που επιτρέπεται να ειπωθών. Και τον Κερκ αυτό τον ενδιέφερε, πρωτίστως. Η μέθοδος που χρησιμοποίησε ήταν να τρολλάρει στην πολιτική συζήτηση.
 
Τα τρολ είναι χρήστες του διαδικτύου οι οποίοι παρενοχλούν τις συζητήσεις, προκαλούν σκόπιμα και κάνουν σαμποτάζ εις βάρος του διαλόγου. Το εφάρμοζε αυτό ο Κερκ στην πολιτική συζήτηση;
Maly: Ναι, αυτή την στρατηγική την παρατηρήσαμε ήδη από την προεδρική υποψηφιότητα του Trump το 2015/16. Οι περιοδείες του Kερκ στα πανεπιστήμια ήταν κατ΄ ουσίαν εφαρμογή αυτών των μεθόδων τρολαρίσματος, επειδή μπορεί να βοηθήσουν για να προσελκυσθεί η προσοχή. Στις περιοδείες εφάρμοσε σε ζωντανή εκδοχή κάτι που είχε ήδη εξελιχθεί και «καταξιωθεί» στο διαδίκτυο: «Ρωτήστε με για ό,τι θέλετε». Υποτίθεται ότι οι φοιτητές μπορούσαν να τον ρωτήσουν για το κάθε τί. Ωστόσο, ο στόχος του δεν ήταν να εμπλακεί σε ανοιχτή ανταλλαγή απόψεων και επιχειρημάτων, αλλά μάλλον να προκαλέσει όσο το δυνατόν περισσότερο τους άλλους συζητητές, ώστε να εκραγούν από θυμό.
  
Ο Kερκ ήταν εξασκημένος στην ρητορική και παρέμενε ψύχραιμος, ενώ πιο άπειροι φοιτητές στις ομιλίες τους ξέσπαγαν εξαγριωμένοι.
Maly: Όλα αυτά βιντεοσκοπούνταν. Και τα αποσπάσματα στα οποία οι αντίπαλοι του Kερκ αντιδρούσαν αδέξια, διαδίδονταν online ως memes [«meme» = «μιμίδιο», κατά το gene = γονίδιο - τα «memeή «μιμίδια» είναι «ιδέες» ή συμπεριφορές οι οποίες μεταδίδονται ως λόγος, εικόνα ή βίντεο, και μέσω της μίμησης διαδίδονται ευρέως λειτουργώτας ως σύμβολα, αναπαράγονται, «διασταυρώνονται», «μεταλλάσσονται»]. Πολλά από τα βίντεο που κυκλοφορούσαν με αυτόν τον τρόπο ήταν μικρές εκστρατείες-τρολ, οι οποίες ήταν σχεδιασμένες για να παρουσιάζουν τους πολιτικούς αντιπάλους ως ριζοσπαστικούς ηλίθιους και αυτόν τον ίδιο ως τη φωνή της λογικής. Ο Kερκ δεν ενδιαφερόταν να επιτύχει συνεννόηση και να συνομιλήσει με επιχειρήματα με την πολιτικά αντίπαλη πλευρά. Ενδιαφερόταν να πυροδοτεί διαμάχες και να τραβάει την προσοχή του κοινού σ' αυτά που ο ίδιος πρέσβευε. Γιατί με τις διαμάχες μπορείς να  κάνεις τους ανθρώπους να δείξουν ενδιαφέρον και  να τους παρακινήσεις να αλληλεπιδράσουν μαζί σου: Οι χρήστες κάνουν like στα βίντεο ή ενοχλούνται από αυτά. Ωστόσο, και στις δύο περιπτώσεις ο Kερκ κέρδιζε προβολή - και έτσι διέδιδε τις απόψεις του. Ο Kερκ διεξήγαγε πολιτισμικό πόλεμο. Αυτό που τον ενδιέφερε ήταν να «κανονικοποιηθεί», να γίνει αποδεκτός ο ακροδεξιός ριζοσπαστικός λόγος.
 
Άρα, για να καταλάβει κανείς τι ρόλο έπαιζε ο Kερκ, πρέπει να λάβει υπόψη την δράση του στον ψηφιακό κόσμο και τον αντίκτυπο της;
Maly: Ναι, αυτό είναι απαραίτητο. Ο Kερκ προσέφερε στο κοινό του offline, λόγο, εικόνες ή βίντεο σε ψηφιακή μορφή και στη συνέχεια τα επαναχρησιμοποιούσε ψηφιακά για να πετύχει μεγαλύτερη απήχηση. Πίσω από όλα αυτά υπάρχει η ιδέα, ότι πρέπει πρώτα να αλλάξεις τον πολιτισμό πριν αλλάξεις την πολιτική. Και στις σημερινές κοινωνίες, για να αλλάξεις τον πολιτισμό, πρέπει με χρήση των ψηφιακών format [με περιεχόμενα λόγο, εικόνες ή βίντεο] να «κανονικοποιήσεις» ριζοσπαστικές ιδέες και να κινητοποιήσεις τους ανθρώπους  Μέσω formats αντιφατικών, τα οποία ικανοποιούν το πάθος για εντυπωσιασμό, γίνονται viral [από το virus = ιός, επειδή διαδίδονται γρήγορα όπως οι ιοί στις επιδημίες, μέσω του διαδικτύου και των πλατφορμών κοινωνικής δικτύωσης] και εξαπλώνονται ακόμη ευρύτερα ως «μιμίδια». Τέτοια «μιμίδια» έχουν καθιερωθεί ως μέσο πολιτικής επικοινωνίας το αργότερο από την πρώτη προεδρική εκστρατεία του Tραμπ το 2015/16.
 
Ο φερόμενος ως  δολοφόνος του Kερκ, ο Tyler Robinson, χρησιμοποιούσε και αυτός «μιμίδια» και εκφραζόταν με τους τρόπους της «κουλτούρας του διαδικτύου». Λέγεται ότι στους κάλυκες των φυσιγγίων του είχε χαράξει μικρές φράσεις, οι οποίες παραπέμπουν σε διάφορες «ψηφιακές υποκουλτούρες». Μεταξύ τους είναι κάτι από από την έναρξη του διαδικτυακού παιχνιδιού «Helldivers 2», το οποίο ασχολείται με το θέμα του φασισμού με τρόπο σατιρικό, καθώς και ένα emoji [μικρά εικονίδια στην ψηφιακή επικοινωνία τα οποία εκφράζουν συναισθήματα] από την διαδικτυακή «κοινότητα» των furry, οι οποίοι είναι παίκτες ρόλων υπό μορφή ζώων. Οι ερευνητές εξακολουθούν να προβληματίζονται για το τι ακριβώς εννοούσε με αυτά τα emoji, διότι φαίνονται αντιφατικά. 
Maly: Προς το παρόν δεν γνωρίζουμε αρκετά για να τα ερμηνεύσουμε αυτό. Δεν γνωρίζουμε καν, πώς ακριβώς είναι τα χαράγματα στους κάλυκες, επειδή δεν έχουν ακόμη παρουσιαστεί φωτογραφίες τους. Ωστόσο, με βάση αυτά που γνωρίζουμε μέχρι στιγμής, θα έλεγα ότι βλέπουμε στοιχεία ότι ο δράστης παραπέμπει σε άλλες επιθέσεις. Ο επιτιθέμενος που εισέβαλε το 2019 σε δύο τζαμιά στο Christchurch της Νέας Ζηλανδίας και δολοφόνησε 51 άτομα, είχε επίσης συνθηματικά γραπτά χαραγμένα στα όπλα του.

Ο δολοφόνος του Christchurch θεωρείται ακροδεξιός ριζοσπάστης.
Maly: Πολλοί συζήτησαν τότε για το μανιφέστο εκείνου του δολοφόνου και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ήταν υπερβολικά συγκεχυμένο για να είναι κάτι ιδεολογικό. Εγώ το βλέπω διαφορετικά: Αν κοιτάξετε εκείνο το μανιφέστο ή το πώς σχεδίασε τα γραφικά για τη ζωντανή μετάδοση του βίντεο του, γίνεται πολύ σαφές ότι ο δολοφόνος στο Christchurch (Κράισττσερτς) ήθελε να κάνει «μιμίδια» τον εαυτό του και το μήνυμά του. Ήταν σαφώς επηρεασμένος από τον ακροδεξιό εξτρεμισμό, από το κίνημα των ταυτοτιστών (identitarians), από την θεωρία συνωμοσίας περί υποτιθέμενης ανταλλαγής πληθυσμών. Αλλά η δολοφονική επίθεση έφερε επίσης σαφή τα ίχνη της «κουλτούρας του διαδικτύου», ο δράστης είχε επίγνωση ότι η «ορατότητα» στο διαδίκτυο είναι ζωτικής σημασίας στην «οικονομία» του πώς να τραβήξεις την προσοχή.
«Meme» των Groyper: Τον Τραμπ και τον Κερκ δεν τους έβρισκαν αρκετά ρατσιστές © Photo: IMGFLIP via Spiegel
Βλέπετε παραλληλισμούς με τον δολοφόνο του Κερκ;

Maly: Δεν είναι ακόμη σαφές ποιοι πολιτικοί στόχοι κρύβονται πίσω του. Και δεν έχουμε μανιφέστο, μόνο τα πυρομαχικά. Αλλά επειδή ο Ρόμπινσον πυροβόλησε τον Κερκ μπροστά σε ζωντανές κάμερες, δηλαδή εντελώς κυνικά «χακάρησε» την εκδήλωσή του, βλέπουμε ότι και αυτός ακολούθησε την ίδια λογική: Τον ενδιέφερε η «οικονομία» τού πώς να προσελκύσει την προσοχή. Έκανε «μιμίδιο» τον εαυτό του. Τώρα το όνομά του είναι γνωστό παντού. Κατά μία έννοια, τρόλαρε τον Κερκ με τον πιο βάναυσο τρόπο που υπάρχει [δολοφόνησε τον Κερκ με μια βολή τουφεκιού από απόσταση 130 μέτρων, ακριβώς την στιγμή που ο ίδιος ο Κερκ εξηγούσε στο κοινό του γιατί υποστηρίζει ένθερμα την οπλοφορία - και αυτό συνέβη σε ζωντανή μετάδοση!]. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους ορισμένοι σχολιαστές τώρα παραπέμπουν στον «Groyper-Army», μια ομάδα με επικεφαλής τον ακροδεξιό εξτρεμιστή influencer Nick Fuentes, η οποία τα τελευταία έξι χρόνια έχει τρολάρει επιτυχώς τις δημόσιες εκδηλώσεις του Κερκ.
 
Εννοείτε τον λεγόμενο Πόλεμο των Groyper του 2019.
Maly: Ακριβώς. Και τον δεύτερο «πόλεμο», το 2024. Για την ομάδα του Φουέντες, ο Τραμπ και ο Κερκ δεν ήταν αρκετά ρατσιστές ή αντισημίτες. Ήταν υπερβολικά Σιωνιστές για να είναι σωστοί ρατσιστές και αντισημίτες. Γι' αυτό αξιοποίησαν τις δημόσιες εκδηλώσεις του Κερκ προκειμένου να τον εκτρέψουν από τους στόχους του με ερωτήσεις και να διαδώσουν τα βίντεο ως «memes», όπως ακριβώς έκανε και ο ίδιος ο Κερκ με τους πολιτικούς του αντιπάλους. Η σύγκρουση συνεχίστηκε και μετά το 2019. Ορισμένοι σχολιαστές υποψιάστηκαν ότι ο δολοφόνος του Κερκ μπορεί να έχει κάποια σχέση με εκείνη την ιστορία. Αλλά αυτά, προς το παρόν, είναι απλώς εικασίες. Προς το παρόν, για να αναλύσουμε τι συνέβη, είναι πιο χρήσιμο να εξετάζεται ο αντίκτυπος που προκλήθηκε από την δολοφονία του Κερκ.

Έχει αυξήσει και άλλο την πόλωση της αμερικανικής κοινωνίας.

Maly: Ναι, αλλά προπαντός προκάλεσε ένα τεράστιο χάος. Αρχικά, ειπώθηκε ότι ο δολοφόνος ήταν αριστερός. Η πλευρά του Τραμπ παρουσίασε όλους τους αριστερούς ως δαίμονες. Δύο ημέρες αργότερα, κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο μια φήμη ότι μπορεί να ήταν «Groyper», δηλαδή ότι ήταν ενταγμένος στο ακροδεξιό στρατόπεδο. Αυτό οδήγησε ορισμένους ανθρώπους να ερμηνεύσουν την επίθεση ως ακροδεξιά τρομοκρατική επίθεση. Όλα αυτά οδηγούν σε απόλυτη σύγχυση και εμβαθύνουν περαιτέρω το χάσμα. Αυτό ταιριάζει απόλυτα με την στρατηγική διαδικτυακών ομάδων πολιτισμικής τρομοκρατίας, στην οποία τα πάντα περιστρέφονται κυρίως γύρω από την φήμη, την δόξα· και επιπλέον, για τις ομάδες αυτές, βασικό θέμα είναι η παρακμή της κοινωνίας και η καταστροφή της. Έτσι, κρίνοντας από τον αντίκτυπο της επίθεσης, θα κάνω μια υπόθεση, εικάζοντας ότι ο φερόμενος ως δολοφόνος έχει τις ρίζες του σε μια υποκουλτούρα «μηδενιστών επιταχυντιστών».
  
Τι είναι αυτό;

Maly: Οι μηδενιστές επιταχυντιστές ασπάζονται την ιδεολογία ότι οι σημερινές κοινωνίες είναι καταδικασμένες να καταρρεύσουν και επομένως το καλύτερο είναι να καταστραφούν αμέσως. Σύμφωνα με το FBI, υποτίθεται ότι αυτοί οι ακτιβιστές δεν είναι ιδεολογικοί. Όμως αυτή η υπόθεση συσκοτίζει την κοινωνική διάσταση αυτών των ενεργειών τους. Δεν ασχολούνται με τις γνωστές μεγάλες ιδεολογίες, ούτε με τον σοσιαλισμό, ούτε με τον δεξιό εξτρεμισμό, αλλά με κατάλληλες για την στόχευση τους ιδεολογίες προερχόμενες από περιθωριακές θέσεις, οι οποίες αναδύονται σε ιδιαίτερα κοινωνικά πλαίσια και διαδίδονται εκεί μέσα.

Όμως γιατί ο δράστης άφησε μηνύματα στους κάλυκες, αν υποθέσουμε ότι κανείς δεν τα καταλαβαίνει ξεκάθαρα;

Maly: Αυτό που σχεδόν πάντοτε βλέπουμε στα «μιμίδια», και ιδίως στα πολωτικά μιμίδια, είναι μια στρατηγική αντιφατικότητα. Είναι βασικό στοιχείο γι' αυτό το είδος πολιτικής επικοινωνίας. Οι άνθρωποι που είναι μυημένοι, αυτοί που έχουν κοινωνικοποιηθεί στην ίδια ψηφιακή θέση, κατανοούν τα μηνύματα. Δημιουργούν νόημα μέσα σε μια συγκεκριμένη υποκουλτούρα, μέσα σε συγκεκριμένα κοινώς αποδεκτά πρότυπα και κανόνες. Είμαι σίγουρος ότι τώρα μερικοί άνθρωποι έχουν σκάσει στα γέλια, καθώς όλοι έχουμε πάθει σύγχυση με την αινιγματικότητα και την φαινομενική αντιφατικότητα αυτών των μηνυμάτων.
Βλ. επίσης: Kira Kramer: Tyler R. und die Gamer-Kultur - Wie radikalisierte sich der Kirk-Attentäter? - Frankfurter Allgemeine Zeitung, 16.9.2025
Ο Nikolai Antoniadis είναι συνεργάτης του Institute for Human Sciences, Βιέννη, ρεπόρτερ του Spiegel στο εξωτερικό και σε εμπόλεμες ζώνες 

Ο Dr. Claus Hecking σπούδασε νομικά και πολιτική επιστήμη, είναι ανταποκριτικής του Spiegel τις ΗΠΑ, με προϋπηρεσία στην Zeit, στο Capital, FT, Deutsche Welle, FAZ, Welt, Tagespiegel

Ο Timo Lehmann (1991) σπούδασε πολιτική επιστήμη, είναι πολιτικός συντάκτης του Spiegel από το 2019 με προϋπηρεσία στην taz, Süddeutsche Zeitung, Zeit. Διετέλεσε ανταποκριτής των εφημερίδων στην Κωνσταντινούπολη, Νέα Υόρκη, Παρίσι, Βρυξέλλες
 
Ο Sascha Lobo (1975) είναι συγγραφέας, σχολιογράφος στον Spiegel και σύμβουλος στρατηγικής ειδικευμένος στο Διαδίκτυο και στις ψηφιακές τεχνολογίες. Βιβλίο: Die große Vertrauenskrise - Ein Bewältigungskompass (Η μεγάλη κρίση εμπιστοσύνης - Μια πυξίδα για να την αντιμετωπίσουμε, 2023)
 
Ο πολιτιστικός επιστήμονας Ico Maly διδάσκει πολιτική των ψηφιακών μέσων και θεωρία των Μέσων Ενημέρωσης στο Πανεπιστήμιο Tilburg, Ολλανδία. Το βιβλίο του Metapolitics, algorithms and violence  - Far-right activism and terrorism in the attention economy δημοσιεύθηκε το 2024. 

Η Eva-Maria Schnurr (1974) σπούδασε ιστορία, πολιτική επιστήμη, σπουδές κινηματογράφου και τηλεόρασης στην Κολωνία, με διδακτορική διατριβή για την ιστορία των Μέσων Ενημέρωσης του 16ου αιώνα. Σπούδασε δημοσιογραφία στο Ινστιτούτο Προώθησης Νέων Δημοσιογράφων και στη Σχολή Δημοσιογραφίας Henri Nannen (Αμβούργο). Εργάστηκε ως ανεξάρτητη δημοσιογράφος σε θέματα επιστήμης, για έντυπα όπως Die Zeit, Stern και Spiegel. Από το 2013 συντάκτρια στο τμήμα ειδικών θεμάτων του Spiegel και σήμερα είναι αναπληρώτρια διευθύντρια του τμήματος ειδικών θεμάτων και διευθύντρια του τμήματος ιστορίας στο ίδιο έντυπο.
 
 
 
 
Loren Goldner: Πολιτισμικά ρεύματα της αποδόμησης και η αποβιομηχάνιση στη Δύση μετά το 1968
Ηθικός και πολιτικός σχετικισμός με πρόσχημα «αντιιμπεριαλισμό», «πολιτισμικές σπουδές» (cultural studies) και «μετααποικιοκρατικές» θεωρίες (postcolonialism)  




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Albrecht von Lucke contra Harald Welzer

Albrecht von Lucke contra Harald Welzer
«Μεταπολιτική» α λα Τραμπ
 (πολιτική = καπιταλισμός);
Ή,λόγω Τραμπ,το Πολιτικόν
  επιστρέφει στην Ευρώπη;

Η Διακυβέρνηση στην ΕΕ - Στον καιρό του Ουκρανικού πολέμου και της κλιματικής κρίσης

Axel Springer SE, Politico, ρωσικό πετρέλαιο, ορυκτά καύσιμα

Axel Springer SE, Politico, ρωσικό πετρέλαιο, ορυκτά καύσιμα
«Στόλοι φαντάσματα» και η ελληνική «βαριά βιομηχανία»

Jan-Werner Müller: Αντιπροσωπευτική δημοκρατία στη μεταπολεμική Ευρώπη και ο λαϊκισμός ως σκιά της

Μαλθακότητα και δικαιωματισμός; Παρακμή της Δύσης; Ή κοινωνία των πολιτών χωρίς πολίτες;

Φιλελευθερισμός από φόβο για εποχές φόβου - Η περίπτωση της Τζούντιθ Σκλαρ

Φιλελευθερισμός από φόβο για εποχές φόβου - Η περίπτωση της Τζούντιθ Σκλαρ
Οι ουτοπικές φιλελεύθερες ιδεολογίες και η ταύτιση του πολιτικού ανταγωνισμού με τη «σχέση εχθρού και φίλου» (Καρλ Σμιτ) συνδημιούργησαν δυστοπία, «επικίνδυνο» κόσμο.

Το παλιό έχει πεθάνει, το καινούργιο μάς έχει γίνει πρόβλημα

Ο εγκλωβισμός στα όρια της οικονομίας: Φαντασιοπληξίες αριστερών ιδεολόγων

Ο ατυχής όρος «ακραίο Κέντρο». Στη Βρετανία και αλλού, κυρίως στην Ελλάδα

Υπάρχει ακόμη «άνθρωπος» και ανθρωπισμός; Φουκώ και Χάιντεγκερ ή «Σχολή της Φρανκφούρτης»;

Κρυμμένα μυστικά & αυταπάτες στη «ριζοσπαστική Αρiστερά» & στους επίδοξους Έλληνες Σοσιαλδημοκράτες

«Οι πολλοί», οι ελίτ και ο Λένιν. Υπενθύμιση του αυτονόητου

«Οι πολλοί», οι ελίτ και ο Λένιν. Υπενθύμιση του αυτονόητου
Πάντα οι μειοψηφίες - ξυπόλητες ή κομψά ντυμένες - «σκαρφαλώνουν μέσα σε σκοτάδια απόλυτα»

Τα απομεινάρια μιας ημέρας του Ιουλίου 2015

Τα απομεινάρια μιας ημέρας του Ιουλίου 2015
   Ο βαρώνος Μινχάουζεν,
τo δημοψήφισμα, η υπνοβα-
 σία και το πολιτικό λάθος

Φράνσις Φουκουγιάμα: «Ζούμε σε εποχή πολιτικής αποσύνθεσης. Ωστόσο, πιστεύω ακόμη στην πρόοδο»

Πολιτική Δύση, πολιτισμική Δύση - Παλινόρθωση του Παλαιού Καθεστώτος στην εποχή των διακινδυνεύσεων;

Πολιτική Δύση, πολιτισμική Δύση - Παλινόρθωση του Παλαιού Καθεστώτος στην εποχή των διακινδυνεύσεων;
Προς εθνικούς «ιδιαίτερους δρόμους»; Ή θα ολοκληρωθεί πλανητικά το ημιτελές (και πολύ πρόφατο) επίτευγμα, η αντιπροσωπευτική δημοκρατία με συνταγματικά εγγυημένες ελευθερίες και δικαιώματα;

Ελλάδα 2009-2023, χρόνια πολιτικής δυσαρέσκειας (21.8.2023)

The 2024 state of the climate report: Perilous times on planet Earth

The 2024 state of the climate report: Perilous times on planet Earth
BioScience - American Institute of Biological Sciences/ University of Oxford

Our World in Data - CO₂ emissions

Kate Bush: Little Shrew - Η μικρή μυγαλή (ή «Η Χιονονιφάδα»)

Kate Bush: Little Shrew - Η μικρή μυγαλή (ή «Η Χιονονιφάδα»)
Ένα αντιπολεμικό animation

Mariana Mazzucato: A progressive green-growth narrative (Project Syndicate, Social Europe)

Χρίστος Αλεξόπουλος - Υπό κοινωνιολογικό πρίσμα (Μεταρρύθμιση)

Πώς στήνεται μια «πιο σοβαρή» Χρυσή Αυγή - Η προϊστορία του κόμματος «Εναλλακτική για τη Γερμανία»

Πώς στήνεται μια «πιο σοβαρή» Χρυσή Αυγή - Η προϊστορία του κόμματος «Εναλλακτική για τη Γερμανία»
Από τους σκληρούς νεοφιλελεύθερους ευρωσκεπτικιστές οικονομολόγους και επιχειρηματίες στον αντισυστημικό λαïκο-ναζισμό

Green European Journal

             

CO₂ and Greenhouse Gas Emissions

CO₂ and Greenhouse Gas Emissions
Our World in Data

2013: Η ελληνική κρίση μέσα στην ευρωπαϊκή. Είμαστε ακόμα ζωντανοί; (4.2.2013)

Verlyn Klinkenborg: Τι συμβαίνει στις μέλισσες και στις πεταλούδες (και σε άλλα όντα);

Verlyn Klinkenborg: Τι συμβαίνει στις μέλισσες και στις πεταλούδες (και σε άλλα όντα);
Γιατί οι άνθρωποι δεν το συνειδητοποιούν;

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Ειδικά Θέματα - Κρίση και Κριτική

Φιλελεύθεροι και «ριζοσπαστική Αριστερά» απέναντι στον εθνικολαϊκισμό και την «αντισυστημική Δεξιά»

Φιλελεύθεροι και «ριζοσπαστική Αριστερά» απέναντι στον εθνικολαϊκισμό και την «αντισυστημική Δεξιά»
Ένα άρθρο από τον Απρίλιο του 2017

Ντομινίκ ντε Βιλπέν: «Οι τωρινές ΗΠΑ δεν αδιαφορούν για την Ευρώπη»

Ντομινίκ ντε Βιλπέν: «Οι τωρινές ΗΠΑ δεν αδιαφορούν για την Ευρώπη»
«Θέλουν να κάνουν τους Ευρωπαίους υποτελείς και υποτακτικούς τους»

Σοβαρά, όλα αυτά τα έκανε μόνος του ο Τραμπ ;

Σοβαρά, όλα αυτά τα έκανε μόνος του ο Τραμπ ;
Από τον Χένρυ Κίσσινγκερ,
  την «Μεγάλη Σκακιέρα»
  (Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι)
και τους Νεοσυντηρητικούς,
σε εξεγερμένους ολιγάρχες
 «Νεαρούς Συντηρητικούς» 

Ένας Κουβανο-Αμερικανός σε ειδική αποστολή στη Βουδαπέστη:
«Your success is our success»

Ένας Κουβανο-Αμερικανός σε ειδική αποστολή στη Βουδαπέστη:<br>«Your success is our success»
Η Σαπφώ Νοταρά θα έλεγε:
   «Σόδομα και Γόμορα»!

Ο Βολόντιμιρ Ζελένσκυ για την Ευρώπη

«Μερικοί Ευρωπαίοι ηγέτες, μπορεί μεν να κατάγονται από την Ευρώπη αλλά δεν είναι με την Ευρώπη. Πολύ συχνά κάποιοι Ευρωπαίοι στρέφονται εναντίον του εαυτού τους αντί να ενωθούν [...] Αγαπητοί φίλοι, δεν πρέπει να αυτοϋποβιβαζόμαστε στη δεύτερη κατηγορία. Ποτέ δεν πρέπει να αποδεχτούμε ότι η Ευρώπη μας είναι απλά και μόνον μια σαλάτα από μι-κρά και μεσαία κράτη, σαν λίθοι πλίνθοι κέραμοι ατάκτως ερριμένοι»
[...] Η Αμερική αλλάζει, αλλά κανείς δεν ξέρει προς τα που ακριβώς το πάει [...] η Ευρώπη αντιμετωπίζει πρόκληση, ο ευρωπαϊκός τρόπος ζωής τίθεται υπό αμφισβήτηση».

Ευρωσκεπτικιστές κατά λάθος

Ευρωσκεπτικιστές κατά λάθος
Πολιτική ανευθυνότητα και
  στρατηγική ανικανότητα

Crans Montana, καταστροφή και απορρύθμιση, φιλελευθεριστί deregulation. Στην Ελβετία ρε γαμώτο;

Εδώ και καιρό, προπαγανδίζεται επίμονα ότι οι «υπερβολικές» ρυθμίσεις των οικονομικών δραστηριοτήτων (ακριβέστερα, κάποιων επιλεγμένων από τους προπαγανδιστές), οι πολύ περιεκτικοί κανονισμοί και οι υποχρεωτικές προδιαγραφές, κάνουν κακό. Κακό στην οικονομία και στην ευημερία, λένε. Έχει εφευρεθεί και η λέξη «υπερρύθμιση» (overregulation). Την ορίζουν ως το δηλητήριο για την οικονομία. Για τις ρυθμίσεις και κανονισμούς έχει επιστρατευθεί ως libertarian δυσφημιστικό συνώνυμο ο μισητός όρος «γραφειοκρατία», για να τονισθούν, ως αντίθεση του, τα υποτιθέμενα καλά, τα οποία υπόσχεται η απορρύθμιση.
Στους διστακτικούς κλείνουν το μάτι: Χαλαρά, παιδιά. Εν ανάγκη, καλά υπόσχεται και η μη «σχολαστική» εφαρμογή κανονισμών και ρυθμί-σεων. Όσων, άν καταργηθούν, θα ξεσπάσει σκάνδαλο.
Η deregulation θα μπορούσε να αναγορευτεί ως η πιο επιτυχημένη λέξη των μετά την πανδημία Covid χρόνων. Διότι τυγχάνει αποδοχής, άρα, στο βαθμό του δυνατού, και εφαρμογής στην πράξη. Και παράγει καρπούς, διατί να το κρύψωμεν άλλωστε;
Ας μη κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας, λοιπόν. Είναι και δικοί της καρποί (άν και όχι αποκλειστικά δικοί της), μεταξύ άλλων ακόμη και γεγονότα όπως η σύγκρουση στα Τέμπη και τώρα η φρικτή πρωτοχρονιάτικη φωτιά στο μπαρ του Crans-Montana, αυτή που έκαψε δεκάδες νέα παιδιά.
Δεν υπάρχει ούτε ένα Άρθρο του Κανονισμού Πυροπροστασίας οποιασδήποτε χώρας στην Ευρώπη, το οποίο να μην είχε παραβιαστεί στον Ελβετικό τόπο της φρίκης. Όχι σε χώρα των Βαλκανίων ή της Μεσογειακής ζώνης. Στην πάμπλουτη Ελβετία, στον πιο glamour τόπο των χειμερινών Άλπεων. Το τί μπορεί να συνεπάγεται αυτό, το συνειδητοποίησαν ανήμερα Πρωτοχρονιά του 2026. Όμως, το συνειδητοποίησαν πράγματι;
Η hot οικονομία έχει αντικαταστήσει τον καυτό θεό Μολώχ, στην αγκαλιά του οποίου κάποτε έψηναν τα παιδιά τους οι πιο ευνοημένοι πιστοί του. Για να ευαρεστηθεί ο θεός και να συνεχίσει να τούς το ανταποδίδει.
Vae iuvenibus !

Φωνές μέσα από το Ιραν

Ερφάν Σολτανί, 26 χρονών

Ερφάν Σολτανί, 26 χρονών
Είμαστε όλοι Ιρανοί δημοκράτες

Ο Carl Schmitt στη Silicon Valley

Ο Carl Schmitt στη Silicon Valley
Αποικισμός του πλανήτη Άρη,
ο Αρμαγεδδών, ο Κατέχων
     και η Αντίχριστος

Η ατζέντα της δημόσιας συζήτησης και της πολιτικής

Η ατζέντα της δημόσιας συζήτησης και της πολιτικής
Ποιοί ορίζουν ποιά θέματα αξίζουν να συζητώνται δημόσια και ποια όχι;

Tεχνητή νοημοσύνη: Contradictio in terminis, με άλλα λόγια σχήμα οξύμωρον;

Tεχνητή νοημοσύνη: Contradictio in terminis, με άλλα λόγια σχήμα οξύμωρον;
 H ΑΙ είναι ψηφιακή τεχνο-
λογία όπως όλες οι άλλες
Ανήκει στην κατηγορία «ερ-
γαλεία». Παρά την «προώ-
 θηση», τον ντόρο και την
 δημοσιολογούσα ευπιστία,
δεν της ταιριάζει ο ενθουσια-
    σμός, ούτε ο τρόμος

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Micha Brumlik, εις μνήμην: Από το προλεταριάτο στον όχλο

Micha Brumlik, εις μνήμην: Από το προλεταριάτο στον όχλο
 Το νέο αντιδραστικό κοινω-
νικό υποκείμενο και ο βονα-
  παρτισμός α λα Τραμπ

Ουκρανία, Γάζα και λοιπά

Ουκρανία, Γάζα και λοιπά
   Από δω «οι δικοί μας»,
τους αξίζει συμπαράσταση -
      Από κεί οι άλλοι·
δεν είναι δικοί μας, καλά να πάθουν

Μάικλ Σαντέλ: Ευρωπαίοι, ξυπνήστε από το «Αμερικανικό Όνειρο»

Χρυσόστομος Α. Σταμούλης - Antidosis

Χρυσόστομος Α. Σταμούλης - Antidosis
Ήταν από τα πιο λαμπερά
μυαλά· φώτιζε την Θεσσα-
λονίκη σε μίζερους καιρούς

Micha Brumlik: Νέα Δεξιά, παλιοί στοχαστές

Micha Brumlik: Νέα Δεξιά, παλιοί στοχαστές
Από τον Μάρτιν Χάιντεγκερ
  στον Αλεξάντρ Ντούγκιν
Πούτιν, Όρμπαν, AfD & Σία
     σε ρόλους μαθητών

Στάνλεϋ Χόφμαν: Ευρώπη, για τους σωστούς λόγους

Στάνλεϋ Χόφμαν: Ευρώπη, για τους σωστούς λόγους
Κίσσινγκερ - Μπρεζίνσκι και Ευρώπη: Ένας μεγάλος πολιτικός επιστήμονας των ΗΠΑ θυμάται (2011)

Ρόμπερτ Κάπλαν και Κυριάκος Μητσοτάκης: Δελφικοί χρησμοί ή στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης;

Ρόμπερτ Κάπλαν και Κυριάκος Μητσοτάκης: Δελφικοί χρησμοί ή στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης;
  Ευχαριστούμε Αμερική,
     όμως φτάνει πιά !

Βολόντιμιρ Eρμολένκο: Τα όνειρα της Ευρώπης, βλέποντας από την Ουκρανία του 2014

Βολόντιμιρ Eρμολένκο: Τα όνειρα της Ευρώπης, βλέποντας από την Ουκρανία του 2014
«Εμείς οι Ουκρανοί είμαστε
    αυτή η άλλη Ευρώπη.
Aυθόρμητη, συναισθηματική,
     Ευρώπη της πίστης»

Ακροδεξιά, ψεκασμένοι, κλιματική κρίση, ΑΠΕ και ορυκτά καύσιμα

Ακροδεξιά, ψεκασμένοι, κλιματική κρίση, ΑΠΕ και ορυκτά καύσιμα
Οι ψευδοεπιστήμες και οι θεωρίες συνωμοσίας είναι σήμερα το πιο ισχυρό ναρκωτικό και προκαλούν συλλογική αποβλάκωση. Δεν είναι το παραδοσιακό ιδεολογικό όπιο, «μαζεμένο από το χωράφι». Είναι καθαρή ηρωίνη, «βιομηχανι-κής παραγωγής».
Από στενά πολιτική άποψη, θα άξιζε να εξεταστεί, γιατί τόσο εύκολα, σχεδόν όλοι οι απλοί άνθρωποι με λίγο ή πολύ ακροδεξιές ιδεολογικές προτιμήσεις (αλλά και πολλοί από τους αναρχικούς και αριστερίστες), είναι, πάνω απ' όλα, σφοδροί αρνητές της κλιματικής αλλαγής, πετρελαιολάγνοι, αεριοφάγοι, βενζινομανείς, λιγνιτοδίαιτοι, μισούν τα αιολικά και τα φωτοβολταïκά πιο πολύ και από τον διάολο. Και ηδονίζονται τόσο πολύ με την εισπνοή των πραγματικών ψεκαστικών αερίων, αυτών που εκπέμπουν οι επιτήδειοι, οι έχοντες συμφέρον από την αποβλάκωση και μαζοποίηση.
Η απέχθεια για τις ΑΠΕ είναι συνήθης ανορθολογισμός; Είναι κλασική ιδεολογία (ψευδής συ-νείδηση); Ή μήπως είναι σύμπτωμα πιο πολύπλοκης και πιο σκληρής διαστροφής, μιας παθολογίας ενός συγκεκριμένου ανθρωπολογι-κού τύπου, μια «μεταμοντέρνα» δεισιδαιμονία, η οποία δυναμώνει ακριβώς επειδή επικρατεί ο «μεταμοντέρνος» κανόνας του σχετικισμού, το anything goes;
Γιατί σ΄ αυτή την κοινωνική διαμάχη υπάρχει και μια άλλη πτυχή. Η κάλυψη των ενεργειακών αναγκών με άντληση ενέργειας είτε απευθείας από την πρωταρχική φυσική πηγή ενέργειας του πλανήτη (δηλαδή συλλαμβάνοντας την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία του ήλιου με τα φωτοβολταïκά συστήματα), είτε από την ατμοσφαιρική κυκλοφορία που προκαλεί αυτή η ακτινοβολία (ανεμογεννήτριες), εκλαμβάνεται ως απόκλιση, ως επικίνδυνη «καινοτομία». Ενώ η κάλυψη των ενεργειακών αναγκών μέσω εταιρειών που καίνε ορυκτά καύσιμα, είναι κάτι που εκλαμβάνεται ή γίνεται ανεκτό ως «το φυσικό», «το λογικό», «η κανονικότητα».
Έτσι η ανορθολογικότητα δεν εμφανίζεται απλά ως μέρος του λόγου μιας ορισμένης κοινής γνώμης, τον οποίο μπορεί κανείς να κατατάξει στα αποτελέσματα της εσκεμμένης παραπλάνησης λόγω συμφερόντων, στο «ψέκασμα», στη διάδοση πλασματικών «πραγματικοτήτων», στις συνέπειες της ιδεολογίας ως ψευδούς συνείδη-σης κτλ.
Το ίδιο το γεγονός ότι γίνεται και σήμερα συζήτηση για το τι από τα δύο είναι απόκλιση και τι κανονικότητα (η χρήση απευθείας της πρωταρχικής πηγής ενέργειας; ή η άντληση ενέργειας με καύση μέσα σε ελάχιστο ιστορικό χρόνο προïόντων που προέρχονται από την ίδια πηγή και η βιόσφαιρα τα δημιούργησε ενεργών-τας επί εκατομμύρια χρόνια;), θέτει πάλι το πολυσυζητημένο ερώτημα του λογικού και του ανορθολογικού τόσο ως προς τα μέσα, όσο και ως προς τους σκοπούς.
Δεν είναι ζήτημα «παραπλάνησης»· αλλά ερωτά τί (είτε μέσο είτε σκοπός) μπορεί να είναι επιστημονικά (εν τέλει λογικά) έγκυρο και τί δεν μπορεί.
Είμαστε σε εποχή στην οποία οι δεισιδαιμονίες με προέλευση άμεσα θρησκευτική έχουν, υπο-τίθεται, υποχωρήσει. Οι άλλες;

Νοέμβριος 2024

Σωστός διπολισμός, λάθος διπολισμός; Καλός αρχηγισμός, κακός αρχηγισμός;

Σωστός διπολισμός, λάθος διπολισμός; Καλός αρχηγισμός, κακός αρχηγισμός;
Η δομική μονιμότητα του διπολισμού και του αρχηγισμού στο ελληνικό κομματικό σύστημα. Και οι θεσμικές-συνταγματικές βάσεις του

Οι ΗΠΑ σήμερα
Tι απομένει να κάνουμε εμείς, οι Ευρωπαίοι;

Οι ΗΠΑ στα χρόνια πριν την ήττα στο Βιετνάμ, ήταν παντοδύναμη υπερδύναμη, όπως άλλωσε και η ΕΣΣΔ. Με άνεση έκαναν τότε και οι δύο τις «δουλειές» τους σε κάθε γωνιά του πλανήτη και σταματούσαν μόνον όπου ερχόταν σε αντιπαράθεση μεταξύ τους (π.χ. κρίση πυραύλων στην Κούβα). Αυτό άρχισε να αλλάζει μετά τις στρατιωτικές και πολιτικές ήττες στο Βιετνάμ και στο Αφγανιστάν αντίστοιχα.
Σήμερα ΗΠΑ και Ρωσία είναι στρατιωτικοί γίγαντες (οι ΗΠΑ είναι και οικονομικός γίγας, μέχρι νεωτέρας) αλλά αμφότεροι με πήλινα πολι-τικά πόδια.
Ωστόσο, η μεν Ρωσία είναι κλασική απολυταρχία και λειτουργεί έτσι, στοιχειωδώς αποδοτικά, με την σταθερότητα που μπορούσαν να έχουν οι καθαρά αντιδραστικές, μοναρχικές πολιτικές εξουσίες του 19ου Αιώνα. Λειτουργεί όπως λειτουργούσαν στο εσωτερικό τους, αλλά επίσης πιέζοντας στρατιωτικά τον άμεσο περίγυρο τους η τότε Αυτοκρατορική Ρωσία της Μεταναπολε-όντειας εποχής, η δικέφαλη Μοναρχία των Αψ-βούργων, η Γαλλία της Παλινόρθωσης, η Πρω-σία, αλλά και η Βικτωριανή Αγγλία
Αντίθετα, οι ΗΠΑ, άν τις δούμε από τη σκοπιά του πολιτικού συστήματος, ή συνταγματικά, ή και ως νομικό-πολιτικό πολιτισμό εντός μιας αντιπροσωπευτικής δημοκρατικής τάξης πραγμάτων, είναι πολιτικό αναρχομπάχαλο. Ως πο-λιτικός πολιτισμός είναι παγιδευμένη σε μια απολιθωμένη, παλαιολιθική μορφή Δημοκρατίας, υπό συνταγματικό καθεστώς του 19ου Αι-ώνα. Στο παγκόσμιο συστημα και στη γεωπολιτική του 1967 ή ακόμη του 1989, αυτό λειτουργούσε επαρκώς. Όμως εν έτει 2023 δεν λειτουργεί. Παράγει γενικευμένο ανορθολογισμό.
Ποιός φανταζόταν στην εποχή του Βιετναμικού Πολέμου, στη δεκαετία του 1970, ότι 40-50 χρόνια μετά, θα μπουκάριζαν στο Καπιτώλιο της Ουάσιγκτων «αντισυστημικά» φρικιά με κέ-ρατα και με αρκουδοτόμαρα, με καλάσνικωφ στα χέρια, για να ενθρονίσουν ξανά τον ηττημένο στις εκλογές αγαπημένο τους Πρόεδρο;
Αν δούμε τη μεγάλη εικόνα, το χειρότερο μειονέ-κτημα των ΗΠΑ και πηγή των πολιτικών κακών είναι ο λεγόμενος Αμερικανικός τρόπος ζωής. Στις ΗΠΑ αγοράζουν ακόμη τη βενζίνη για τα αυτοκίνητά τους στο 1/2 της τιμής που κοστίζει το ίδιο εμπόρευμα στην Ελλάδα, στη Γερμανία, στην Ισπανία ή στην Πολωνία. Την ίδια στιγμή, όλοι οι επιστημονικοί δείκτες κοινωνικών ανισοτήτων κατατάσσουν στις ΗΠΑ σε ίδιο επίπεδο με τις Μεσανατολικές χώρες ή με το Μεξικό και με την Βενεζουέλα. Καμιά σχέση με την ηπειρωτική Ευρώπη, τουλάχιστον την βορείως των Άλπεων.
Ο λεγόμενος Αμερικανικός τρόπος ζωής δεν είναι διατηρήσιμος. Η εμφανής πια αποτυχία του είναι η αιτία που μετά το 1980 διέβρωσε το πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ και τώρα το καταστρέφει.

Η Ευρώπη πρέπει να διασφαλιστεί για να είναι ανθεκτική σε ενδεχόμενη ολική αποτυχία των ΗΠΑ. Αυτό συνεπάγεται, πρώτα-πρώτα, χειροπιαστά και πολύ σκληρά πράγματα. Είναι καιρός να αποκτήσει η ΕΕ την πιο συνεκτική κοινή πολιτική άμυνας και ασφάλειας που ταιριάζει σε μια Ένωση κρατών. εν μέρει με ομοσπονδιακά χαρακτηριστικά. Να αποκτήσει κοινό στρατό με ισχυρή κοινή δύναμη αποτροπής.
Δύσκολο αλλά αναγκαίο - ανάγκα και Θεοί πείθονται. Άλλη εναλλακτική λύση δεν έχει.
Οι πραγματικοί δημοκράτες και οπαδοί της μα-χόμενης δημοκρατίας θα είναι οι κινητήριες δυνάμεις γι αυτόν τον δύσκολο και οδυνηρό μετασχηματισμό. Στις αυθεντικά δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις των χωρών της Ένωσης, αρχίζοντας από τις Πράσινες και Σοσιαλιστικές (ή Σο-σιαλδημοκρατικές, το ίδιο είναι), φθάνοντας μέ-χρι και όσες Συντηρητικές και Φιλελεύθερες όχι μόνον διακηρύσσουν αλλά και εννοούν ότι το φι-λελεύθερο δημοκρατικό κράτος, δηλαδή αυτό με δικαιώματα και ελευθερίες, αξίζει να συντηρηθεί και να βελτιωθεί, τίθενται νέα καθήκοντα: Βιωσιμότητα, κοινωνική συνοχή, συμφιλίωση με τη φύση, ανθεκτικότητα έναντι διακινδυνεύσεων. Και γεωπολιτικών. Αυτό το έργο είναι πεδίον δόξης λαμπρόν και για ό,τι αξίζει να λέγεται μια εκδοχή Αριστεράς άξια της εποχής μας. Δηλαδή δημοκρατική και ανανεωτική.
Οι ΗΠΑ είναι δημοκρατία μεν, παλαιολιθικής κοπής δε - έχει μείνει στον 19ο Αιώνα -, με νομικό και πολιτικό πολιτισμό ημι-νεωτερικού τύπου, με κοινωνία σε αγεφύρωτο διχασμό και με μεγάλα τμήματα της βυθισμένα σε αδιέξοδη πολιτισμική παρακμή.
Ο λεγόμενος Αμερικανικός τρόπος ζωής (που βασίζεται στα ορυκτά καύσιμα) είναι αδιέξοδος, μη διατηρήσιμος και καταστρέφει τον πλανήτη, γι αυτό έχει ημερομηνία λήξης. Η ακραία κοινω-νική ανισότητα και το απαρχαιωμένο πολιτικό σύστημα στις ΗΠΑ μπορούν μόνον να παράγουν πολιτικές παρακμάζουσας Πολιτείας. Δεν είναι ασφαλές να στηριζόμαστε ως Ευρώπη σε μια παρακμιακή δημοκρατία.

Οκτώβριος 2023

Αγώνες για αναγνώριση σε εποχή κρίσης και αποτυχίας: Αποδέσμευση και Παρεμποδισμένες Επικοινωνίες

Αγώνες για αναγνώριση σε εποχή κρίσης και αποτυχίας: Αποδέσμευση και Παρεμποδισμένες Επικοινωνίες
Ποια δικαιώματα είναι έγκυρα,
τί λογής αξίες, ποιών αξίες;

Ταυτοτικά & καθολικά δικαιώματα: Γάμος για όλους
Πλανήτης για όλους, σημερινούς κι επόμενους;

«..Και συ χτενίζεσαι»
Μερικούς μήνες αφότου κάηκε η Θράκη, πνίγη-κε στις πλημμύρες η Θεσσαλία, ένα χρόνο μετά το τρομακτικό σιδηροδρομικό δυστύχημα στη χώρα που σχεδόν δεν έχει τρένα, και ενώ η ζωή στις IX-αυτοκινητόπληκτες ελληνικές μεγαλουπόλεις και στις συνοικίες τους γίνεται όλο και πιο αβίωτη, λες και ζούμε σε πόλεις της Μέσης Ανατολής, ποιές θεώρησε ως πιο επείγουσες νομοθετικές επεμβάσεις και μεταρρυθμίσεις η ελληνική πολιτική εξουσία;
Αυτό το ερώτημα ίσως απασχολήσει τους αυριανούς ιστορικούς των πολιτικών συστημάτων και των κοινωνιών. Από τη σκοπιά της απλής λογικής, προκειμένου να απαντήσουν γιατί συνέβη έτσι όπως βλέπουμε να συμβαίνει τώρα και όχι αλλιώς, ίσως οι ιστορικοί σηκώσουν τα χέρια ψηλά με απορία.
Ίσως πάλι σκεφτούν ότι η ελληνική σοφή ρήση «πάμε κι όπου βγει» έδωσε λύση σε ένα ακόμη πρόβλημα.
Εάν όμως λάβουμε υπόψη αριθμούς και ποσοστά (πράγματα που δεν συνηθίζεται να τα χειρίζονται με σεβασμό στη χώρα των Greek stati-stics), είναι αναπόφευκτο και το το πολιτικό-ηθικό ερώτημα:
Πόσο κερδίζουν ή χάνουν σε δημοκρατική νομι-μοποίηση τα απανταχού δημοκρατικά κομματικά συστήματα - όπως εν προκειμένω το ελληνικό, όταν, αφενός σπεύδουν να ικανοποιήσουν αιτήματα ή δικαιώματα, π.χ. στο γάμο, ενός ποσοστού του πληθυσμού πολύ μικρότερου του 5 %, και αφετέρου, την ίδια στιγμή, αδιαφορούν εντελώς και δεν κάνουν απολύτως τίποτε (ή κά-νουν παρελκυστικές κινήσεις), για ό,τι αφορά τα πιο θεμελιακά δικαιώματα του 100 % του πλη-θυσμού, του νυν και του μέλλοντος; Το δικαίωμα σε μια ζωή με αξιοπρεπή τρόπο, φυσικό τρόπο, το δικαίωμα να πατούν και αύριο τα πόδια τους σε έναν πλανήτη που θα μπορεί να τους προσφέρει μια τέτοια ζωή.
Αναφερόμαστε βέβαια στην ανθρωπογενή κλιματική κατάρρευση και όλα τα σχετικά που συνδέονται με αυτήν και με άλλες διαδικασίες καταστροφής του περιβάλλοντος.
Εάν οι ιστορικοί το δουν έτσι, από καθαρά πολιτική σκοπιά, ως ζήτημα πολιτικής νομιμοποίησης, ίσως η απορία τους γίνει μικρότερη. Ίσως οι επιλογές τους για να λύσουν τον γρίφο θα περιοριστούν σε δύο μόνον:
1. Είτε να διαγνώσουν ανεγκέφαλο πολιτικό προσωπικό και πολιτικο-πολιτισμικές- μιντιακές ελίτ.
2. Είτε να δουν εν δράσει υποκριτές, κυνικούς: Ευαίσθητους στην ικανοποίηση δικαιωμάτων, οσοδήποτε έγκυρων, ποικίλων κοινωνικών-«ταυ-τοτικών» μειοψηφιών οσοδήποτε μικρών, εάν αυτές οι μειοψηφίες υπερεκπροσωπούνται στο πολιτικό προσωπικό, στα media, στον χρηματοπιστωτικό τομέα, στην «πολιτιστική βιομηχανία» κτλ, δυσανάλογα με το ειδικό βάρος τους στην όλη κοινωνία. Ενώ ταυτόχρονα, οι ίδιοι «ευαίσθητοι» νομοθέτες, έχουν γραμμένο εκεί όπου δεν πιάνει μελάνη το 100 % του πληθυσμού, ιδίως εκείνους που δεν μπορούν ακόμη να ψηφίσουν
Εάν ισχύει το δεύτερο, οι ιστορικοί με γνώση πολιτικής επιστήμης εύκολα θα καταλάβουν ότι οι τυχερές αυτές «ταυτοτικές» μειοψηφίες αποκτούν προτεραιότητα επειδή ακριβώς λόγω της δυσανάλογης υπερεκπροσώπησης σε συστημικούς (με την ορολογία του Χάμπερμας) ή παρασυστημικούς τομείς, π.χ. οικονομία, πολιτική, media και «πολιτιστική βιομηχανία», παράγουν δυσανάλογα μεγάλη πολιτική ισχύ, την οποία μπορούν να «δανείζουν» - φυσικά με ακριβό αντίτιμο - στους άμεσους χρήστες και χειριστές πολιτικής ισχύος: Στο εκτελεστικό και νομοθετικό πολιτικό προσωπικό, στους άλλους (στους «γραφειοκρατικούς») μηχανισμούς των κομμά-των, στους δικαιϊκούς και στους άλλους θεσμούς της δημοκρατίας.
'Ετσι δημοκρατικοί σκοτώνουν τη δημοκρατία. Αυτοί που κρατούν το πιστόλι είναι οι λεγόμενοι αντισυστημικοί, η φιλοολοκληρωτική Άκρα Δεξιά που θα ήθελε πάρα πολύ όλες οι δημοκρατίες να αλωθούν από πολιτικές α λα Τραμπ και ιδίως από καθεστώτα α λα Πούτιν.
Όμως, αυτοί που πουλούν το όπλο και τις σφαί-ρες στους «αντισυστημικούς» είναι οι σκληροί εγωιστές και ασυμβίβαστοι φιλοσοφικά φιλε-λεύθεροι που αδειάζουν τη δημοκρατία από ουσιαστικά περιεχόμενα ελευθερίας, ισότητας και αδελφοσύνης, μαζί και η μεταμοντέρνα ή λεγόμενη δικαιωματική Αριστερά, η οποία έχει αποδεχτεί, με χαρά και με ψυχή βαθιά, να είναι όμηρος των πρώτων.
Η δυνατότητα γάμου για όλους, ανεξαρτήτως προσανατολισμού φύλου, άς νομοθετηθεί. Κακό δεν κάνει, αρκεί να έχουν προτεραιότητα τα θε-μελιώδη δικαιώματα των παιδιών απέναντι σε ελάσσονα δικαιώματα των ενηλίκων και να μένει απαραβίαστη η αξιοπρέπεια του ανθρώπου και του σώματός του.
Μολονότι η νομοθέτηση γάμου των ομόφυλων είναι ακτιβισμός εκνομίκευσης καθοδηγούμενος από πρόσκαιρους συσχετισμούς ισχύος μέσα στην κοινωνία και στην πολιτική, δεν είναι επικίνδυνη απειλή για την φύση του ανθρώπου, όπως αναμφίβολα είναι άλλα πράγματα, π.χ. η πα-θητική ή κατόπιν υπολογισμού πολιτική αποδοχή της κλιματικής κατάρρευσης ή της προκλητικά εξωφρενικής κοινωνικής ανισότητας. Όμως δεν είναι ούτε πολιτισμικό και πολιτικό επίτευγμα ισότητας της νεωτερικότητας και του Διαφωτισμού.
Γιατί Διαφωτισμός σημαίνει, πέραν των άλλων, διαρκή κριτική, αναστοχασμό, αυστηρό έλεγχο της εγκυρότητας ισχυρισμών, αποφάσεων και δράσεων, με κριτήρια λογικά και αξιολογικά. Δηλαδή απαντήσεις και στα ερωτήματα «πώς γίνεται;», «για ποιό λόγο;», «τι δυνάμεις κινούν αυτή την πράξη;», «είναι σημαντικό και επείγον ή άλλα είναι σημαντικά και επείγοντα;», «γιατί τώρα και όχι αύριο ή χθές;», «γιατί προτεραιότητα σ' αυτό και όχι σε άλλα;», και λοιπά.
Πραγματική απειλή προκύπτει. αλλά ως «παράπλευρη επίπτωση». Δεν εκπορεύεται από το συγκεκριμένο ζήτημα αλλά από το είδος πολιτικής που δρά και εδώ.
Όταν η πολιτική, δεξιά, αριστερή ή άλλη, και η επικρατούσα δημόσια συζήτηση στις κοινωνίες, βλέπουν αδιάφορες τον ελέφαντα να γκρεμίζει το σπίτι, κι αυτές καταγίνονται με το να καθαρίζουν ένα από τα πολλά θολά του τζάμια, τότε τους ταιριάζει επάξια ο τίτλος της ιστορικής επιθεώρησης του Ελεύθερου Θεάτρου και του Λουκιανού Κηλαηδόνη: «..και συ χτενίζεσαι», 1973.
Αυτό που συμβαίνει εν έτει 2024 δεν είναι «μεταπολιτική» όπως ισχυρίζονται μερικοί. Τέτοιο πράγμα δεν υπάρχει. «Τους τα είπαμε, μας τα είπανε, τους τα ξαναλέμε». Πολιτική είναι. Συνή-θης όπως την ξέραμε και την ξέρουμε. Συνήθης διότι συσχετισμοί ισχύος αποφασίζουν.
Εάν θα υπάρχουν αύριο ιστορικοί, θα αξιολογή-σουν. Όμως «το θέμα είναι τώρα τι λες», σημερινέ πολίτη.

Φεβρουάριος 2024

Η παρένθετη μητέρα και η δημοκρατία

Η παρένθετη μητέρα και η δημοκρατία
Δικαιώματα, η διεκδίκηση
   και η εγκυρότητα τους

ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ως «ενδιάμεσος» ο ΣΥΡΙΖΑ. Ροές εκλογικών προτιμήσεων κι ένας κύκλος που κλείνει

Ο Παναγιώτης Κονδύλης, η αξιολογική ουδετερότητα και η πολιτική πράξη

Ο Παναγιώτης Κονδύλης, η αξιολογική ουδετερότητα και η πολιτική πράξη
 Η ηθική της ευθύνης στην
      Ελλάδα της κρίσης
     και σε άλλες κρίσεις

Πράσινος πολιτικός χώρος στην Ελλάδα; Πολύ κακή πρόγνωση για ευδοκίμηση «εδώ στο Νότο».

Μιχάλης Παπαγιαννάκης (1941 - 2009)

Μάικλ Σαντέλ: Γιατί οι φιλελεύθεροι είναι ανίσχυροι απέναντι στους λαϊκιστές και στους εθνικιστές;

Περιοδικό «Ο Πολίτης» 1976-2008, Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας ΑΣΚΙ

Ο Πολίτης Άγγελος Ελεφάντης (1936 - 29 Μαΐου 2008)

Ο Πολίτης Άγγελος Ελεφάντης (1936 - 29 Μαΐου 2008)
Λόγος για την ερχόμενη,
την πραγματικά μεγάλη
             κρίση

Λαϊκισμός ελληνικού τύπου

Λαϊκισμός ελληνικού τύπου
Πόσο παγερά αδιάφορος
       να μένει κανείς;

George Lichtheim: Ο Λουί Αλτουσέρ, ο Ροζέ Γκαρωντύ, ο Νίκος Πουλαντζάς και οι άλλοι

George Lichtheim: Ο Λουί Αλτουσέρ, ο Ροζέ Γκαρωντύ, ο Νίκος Πουλαντζάς και οι άλλοι
Οι «περιπέτειες της δια-
 λεκτικής» στο Παρίσι
      του 1969

Από τη χρεωκοπία στην αυτογνωσία - Μια επιχειρηματολογία για την κρίση της χρεωκοπίας (2008-2015)

Από τη χρεωκοπία στην αυτογνωσία - Μια επιχειρηματολογία για την κρίση της χρεωκοπίας (2008-2015)
Δαμ. Παπαδημητρόπουλος
   και συνυπογράφοντες

Γκρίζες θεωρίες, έγχρωμη ζωή

Γκρίζες θεωρίες, έγχρωμη ζωή
Ένας ιστοχώρος για την Βενετία Γαζίλα

Ψευδαισθήσεις και ιδεολογίες

«Αυτά που ονομάζουμε ιδεολογίες είναι ψευδαισθήσεις προικισμένες με την ισχύ πεποιθήσεων που συμμερίζονται πολλοί από κοινού». Με τέτοιες πεποιθήσεις, «τα άτομα αυτοεξαπατώνται για το τί είναι αυτά τα ίδια και ποιά η κατάστασή τους».
Οι δεδομένοι συσχετισμοί κοινωνικής δύναμης παράγουν
«δομική βία», δηλαδή επικοινωνιακά εμπόδια που λειτουργούν «διακριτικά» και περνούν απαρατήρητα, ωστόσο είναι αποτελεσματικά. «Οι εμπλεκόμενοι σε τέτοιες συστηματικά κολοβωμένες διαδικασίες επικοινωνίας, σχηματίζουν πεποιθήσεις υποκειμενικά αβίαστες, οι οποίες όμως είναι ψευδαισθητικές, απατηλές». Έτσι, οι πολίτες δημιουργούν οι ίδιοι μια πολιτική ισχύ, η οποία, «όταν θεσμοποιηθεί, μπορεί να στραφεί και εναντίον τους» (με τα λόγια του Jürgen Habermas)

Regina F. Titunik: Το μέλλον των σύγχρονων κοινωνιών: Πνευματική ανανέωση και ο Τελευταίος Άνθρωπος.

Regina F. Titunik: Το μέλλον των σύγχρονων κοινωνιών: Πνευματική ανανέωση και ο Τελευταίος Άνθρωπος.
Λέο Στράους, Μαξ Βέμπερ,
Φρίντριχ Νίτσε σε «διάλογο»

*Parallaxi - Περιοδικό πόλης της Θεσσαλονίκης

*Parallaxi - Περιοδικό πόλης της Θεσσαλονίκης
Αστικός ακτιβισμός για την
  «Θεσσαλονίκη Αλλιώς»

Eurozine

Blätter für deutsche und internationale Politik

Ο σκληρός εργατικός Μάης του 1936. Oι κρίσεις έχουν τη δική τους ιστορία

Ο σκληρός εργατικός Μάης του 1936. Oι κρίσεις έχουν τη δική τους ιστορία
Ζωή και θάνατος του Τάσου Τούση
του ανθρώπου που έγινε σύμβολο

Rainer Forst & Bernd Ulrich: Δικαιοσύνη και αλληλεγγύη

Rainer Forst & Bernd Ulrich: Δικαιοσύνη και αλληλεγγύη
Nέα κατάσταση, νέα καθήκοντα

Niko Paech: Καταστροφική οικονομική μεγέθυνση Η θύελλα της προόδου & τα ερείπια που αφήνει πίσω

Κρίστοφερ Λας: Πρόοδος, η τελευταία δεισιδαιμονία

Loren Goldner: Πολιτισμικά ρεύματα της αποδόμησης και η αποβιομηχάνιση στη Δύση μετά το 1968

Loren Goldner: Πολιτισμικά ρεύματα της αποδόμησης και η αποβιομηχάνιση στη Δύση μετά το 1968
 Ηθικός και πολιτικός σχε-
τικισμός με πρόσχημα «αντι-
 ιμπεριαλισμό», «πολιτισμι-
κές σπουδές» (cultural stu-
dies) και «μετααποικιο-
     κρατικές» θεωρίες
     (postcolonialism)

Γιούργκεν Χάμπερμας: Πολιτική ισχύς, εξουσία και επικοινωνία σύμφωνα με την Χάννα Άρεντ

Γιούργκεν Χάμπερμας: Πολιτική ισχύς, εξουσία και επικοινωνία σύμφωνα με την Χάννα Άρεντ
  Μια κριτική διερεύνηση

«Κοινωνίες της διακινδύνευσης» (Ούλριχ Μπεκ), πανδημία και πολιτικές αυταπάτες

O Joschka Fischer στο Project Syndicate

O Joschka Fischer στο Project Syndicate
      Διεθνής Πολιτική

Ελλάδα, Ευρώπη, πατριωτισμός - Σε εποχή μειωμένων προσδοκιών

Ταρκόφσκι

Δεξαμενή Σκέψης Zentrum Liberale Moderne (Αγγλικά - Γερμανικά)

A. von Lucke: Πάλη για την ηγεμονία. Ποιός έχει την εξουσία να ορίζει για ποιό λόγο να αγανακτούμε;

A. von Lucke: Πάλη για την ηγεμονία. Ποιός έχει την εξουσία να ορίζει για ποιό λόγο να αγανακτούμε;
Νεανική διαμαρτυρία για
 το κλίμα & διαμαρτυρία
ενάντια στη διαμαρτυρία

Φιλελεύθεροι και λαϊκιστές: Γιατί φοβούνται και οι δύο τόσο πολύ την Γκρέτα Τούνμπεργκ;

Φιλελεύθεροι και λαϊκιστές: Γιατί φοβούνται και οι δύο τόσο πολύ την Γκρέτα Τούνμπεργκ;
Μη πυροβολείτε την αγγελιοφόρο!

Ο Ενρίκο Μπερλινγκουέρ (1922 - 11 Ιουνίου 1984) εναντίον του καταναλωτισμού

Ο Ενρίκο Μπερλινγκουέρ (1922 - 11 Ιουνίου 1984) εναντίον του καταναλωτισμού
  Alessandro Leogrande:
Enrico Berlinguer contro il
   consumismo, 1977
   - σαν να ήταν χθές